Cały artykuł dostępny pod Michał Cyran: Kim jesteś Kogucie?

Zamiast wybujałych słów i dużego przerostu formy nad treścią w tym artykule, moze warto byłoby napisać że dla samych Francuzów ta niby debata to raczej obiekt żartów, niz temat do poważnej dyskusji. A próby rozpoczecia tego typu debaty to dla nich raczej dowód na to, ze chyba komuś na górze się po prostu nudzi. Francuzi nie mają żadnego "problemu ze zdefiniowaniem własnej tożsamości". Jeśli chodzi o elementy kultury islamskiej we Francji, to po prostu NIE SĄ one rozpatrywane jako część tej tożsamości i już. Nie sądzę, żeby był to wybitnie istotny temat w trakcie kampanii wyborczej, bo jest dużo innych, bardziej przyziemnych problemów.
Ten artykul jest tak patetyczny, że naprawdę nie da się go czytać.
Kiedy ja idę paryską ulicą, raczej nie widzę napisów "L, E F", których rzekomo "trudno jest nie spostrzec".
Ale tak, Lévi-Straussa też mi szkoda.

Możliwe, że ta „niby debata” jest strategiczną zagrywką (co napisałem), jednak „dużo innych, bardziej przyziemnych problemów” trudno będzie analizować w izolacji od tematu tożsamości. Identyfikacja kulturowa jest coraz bardziej płynna i dotyczy to również Francuzów. Dotychczasowe pewniki konstruujące obywatelską tożsamość zostały mocno podmyte, dlatego nie można uznać, że nie ma żadnych pytań. Francuska polityka asymilacyjna zawsze ewoluowała i teraz też będzie. Imigranci przywożą ze sobą pewien ładunek kulturowy, ale nie musi on ich pogrążać. Może stać się podstawą do dialogu. Dlaczego budować całkowicie zatomizowane społeczeństwo, skoro alternatywą jest jedność Republiki? Tutaj są pewne ideały, które Francuzi mogą na nowo przedyskutować, a nie tworzyć od razu grupy mniejszościowych obywateli. Wartości republikańskie stanowią o tożsamości, jednak nie muszą stać w sprzeczności ze wszystkimi praktykami.

OK, nie ukrywam że nie zrozumiałem wszystkiego co napisane poniżej, za dużo trudnych słów Osobiście nie jestem zwolennikiem toczenia szerokich dyskusji na ten temat; wydaje mi się, że zatomizowane grupy są raczej wynikiem nieumiejetności przystosowania się do nowego otoczenia ze strony imigrantów (co moim zdaniem, jest ich obowiązkiem), a nie niechęci ze strony Francuzów, czy innego społeczeństwa (która - jeśli istnieje - istnieje nie bez przyczyny). Poza tym (i tu kluczowe pytanie) dlaczego pojęcie tożsamości ma się zmieniać ze względu na napływ imigrantów? To że w jednym kraju mieszka wiele grup, nie znaczy że tożsamość grupy dominującej ma się zmieniać.

Które słowa są trudne?  Ja dla odmiany uważam, że te tematy wymagają szerszych dyskusji, ponieważ inne problemy, choćby ekonomiczne czy społeczne są zakotwiczone właśnie w szerszych kontekstach. Oczywistym jest, że społeczeństwa wyrastają z konkretnych przyczyn, tak samo jak ich tożsamości, jednak te ostatnie mogą ewoluować. Nie chodzi tu o radykalne zerwanie z historią, co nie jest raczej możliwe, tylko o przedyskutowanie dotychczasowych elementów obywatelskiej tożsamości. Francuzi w swojej historii nie obywali się bez problemów na tym polu. Wielokrotnie był to naród podzielony w tej kwestii i zmuszany na nowo analizować stare pojęcia. Także dzisiaj sprawa ich zbiorowej identyfikacji napotyka na wyzwania, dlatego są zmuszeni zastanowić się jaką formę ich republikańskie ideały mają przyjąć w zaistniałych okolicznościach. Nie podejmując tych wysiłków i odrzucając dialog z imigrantami postawią na krótkofalową politykę. Ludność napływowa nie poradzi sobie sama z całkowitą asymilacją i społeczeństwo na tym ucierpi. Uważam, że gdy Francuzi zastanowią się jak tradycyjne Wolność, Równość, Braterstwo przenieść na współczesne warunki w jakich znalazł się ich kraj wszyscy na tym skorzystają.
Te wartości są wciąż aktualne i stanowią o tożsamości. Wymagają tylko przemyślenia sposobu w jaki mogłyby funkcjonować w takim zróżnicowanym społeczeństwie. Jeśli to się uda imigranci również będą mogli czuć francuską tożsamość obywatelską, a nie tylko słyszeć o niej w telewizji. Sądzę, że nie jest również konieczne porzucanie przez nich wszystkich elementów wcześniejszej kultury. Trzeba podkreślić, że jest to skomplikowany proces, który wymaga dyskusji, a nie zrzucenia całej odpowiedzialności na imigrantów.

Artykuł bardzo dobry, czuć lekkie pióro. Jednocześnie autor analizuje ważny wg mnie problem. Zgadzam się, że temat tożsamości nie może stać się zbędny i Francuzi powinni go przemyśleć, nie odcinają cię od imigrantów tylko wejść z nimi w dialog.