Ciekawy tekst i nieźle napisany. Może faktycznie nieco inny tytuł lepiej odzwierciedlałby treść. Ale świetnie się czyta!

Nie wiedziałem że zainteresowania pana Foltyna są tak wszechstronne pozdrowienia

Mój komentarz do zestawu artykułów:
http://blog.czajka.art.pl/2008/03/chinofoby-i-chinofile-nie-mozna.html

Okazuje się, że pan Foltyn jest specem od wszystkiego Niestety nie zgadzam się z wyżej przedstawioną wersją wydarzeń ani w Polsce, ani w Chinach. Szkoda, że temat Chin w tym artykule jest mocno spłycony i pozostawia wiele do życzenia, bo skoro mówi się w tym artykule o specyfice funkcjonowania ustroju Chin, to warto przytoczyć tu istotę dengizmu i zasadę trzech reprezentacji. Z przykrością należy też zauważyć, że dostęp do biznesu w Chinach jest silnie reglamentowany w związku z przynależnością partyjną (hierarchiczność partyjna), a przywoływanie sformułowań typu "sukces polityki gospodarczej Chin" brzmi fałszywie w kontekście niedawno wyemitowanych serii filmów dokumentalnych o Chinach w TVN24. Za złagodzeniem głosu krytyki przemawia jednak fakt, że artykuł został zredagowany w 2005 r.

Z artykułem się zdecydowanie nie zgadzam. Zajmuje się na co dzień polskim i niemieckim prawem gospodarczym i wiem, że omówienie gopspodarki na postawie tylko statystyk nie biorąc pod uwagę systemu prawnego i praktyki gospodarczej prowadzi do wypaczeń analizy. Porównianie statystyk wzrostu gospodarczego w Polsce i Chinach nie rozróżniają wzrostu ekstensywnego i intensywnego jest uproszczeniem. W Chinach ciągle co roku wchodzi więcej ludzi na rynek pracy niż wychodzi, co samo przez się powiększa PKB, bez zwiększenia PKB na osobę. Statystyki inwestycji bezpośrednich zagranicznych nie obejmują inwestycji z Hong-kongu, gdzie zazwyczaj jest rejestrowany kapitał zachodni przed wejsciem na rynek chiński. Wymuszenie partycypacji inwestrów zagranicznych w polityce socjalnej wynika z braku rozwiniętych systemów ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego. W państwowych firmach pracownik otrzymuje świadczenia bo jest pracownikiem. Brak udziału przedsiębiorcy zagranicznego w świadczeniach społecznych, doprowaziłby faktycznie do braku ubezpieczenia emerytalnego i zdrowotnego pracowników firm zagranicznych. Biorąc to pod uwagę możnaby śtwierdzić, że firmy zagraniczne w Polsce wypełnijąc obowiązek współpłatności ubezpieczeń społecznych także partycypują w polityce społecznej. Należy podkreślić że jeszcze do niedawna firmy zagraniczne płaciły niższy CIT w Chinach, tylko dlatego, że były zagraniczne. Chciałbym podkreślić, że prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych jest związana z demokratyzacją. W Chinach nie wystepuje problem rotacji kadry zarządzającej związany z każdymi wyborami do parlamentu. Analiza porównawcza obu krajów powinna obejmowaj dokładną analize nie tylko ogólnych statystyk, ale analize rzeczywistego środowiska gospodarczego, a nie rocznika statystycznego.