Portal Spraw Zagranicznych psz.pl

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies

Akceptuję
Back Jesteś tutaj: Home

Myanmar (d. Birma) - opis konfliktu

09 luty 2004
A A A

I. Początek konfliktu: 1988

II. Strony konfliktu

 STRONA RZĄDOWA
1. Rząd na czele którego stoi generał Than Shwe. oraz Demokratyczna Karenejska Armia Buddyjska

REBELIANCI
1. Sojusz Demokratyczny Birmy (DAB)
2. Zjednoczona Armia Shanów, której przewodził baron narkotykowy Khun Sa. Po poddaniu się Khun Sa w 1996r. Zjednoczona Armia Shanów w części uległa rozproszeniu, a wczęści przekształciła się w Zjednoczoną Rewolucyjną Armię Shanów.
3. Liga Narodowa na rzecz Demokracji, dowodzona przez Aung San Suu Kyi.

 

III. Status walk
 
W 2002r. doszło do licznych starć między rebeliantami a armią. Według Shanijskiej Fundacji Praw Człowieka armia "systematycznie gwałci dziewczęta i kobiety w celu sterroryzowania" tej grupy etnicznej. Human Rights Watch odnotowuje masową konskrypcję nieletnich do armii.

IV. Ilość zabitych

Konflikt pochłonął dziesiątki tysięcy ofiar. Około 2 miliony ludzi zostało przesiedlonych.
W 2002r. w walkach zginęło około 100 osób.

V. Historia konfliktu

Konflikt rozpoczął się, gdy Rada ds. Przywracania Prawa i Porządku (SLORC) krwawo stłumiła pro-demokratyczną demonstrację. W 1990r. SLORC odmówiła uznania wyborów, które zwyciężyła (82% głosów) Liga Narodowa na rzecz Demokracji, której przewodziła późniejsza zdobywczyni Pokojowej Nagrody Nobla Aung San Suu Kyi. Od tego czasu konflikt przerodził się w walkę zbrojną. Rząd wielokrotnie deklarował zawieszenie broni, by po jakimś czasie nasilać ofensywę. Myanmar został obłożony sankcjami ekonomicznymi przez UE, USA i Kanadę. W 1997r. z Rady ds. Przywracania Prawa i Porządku wydalono niektórych członków, a sama Rada zmieniła nazwę na Radę ds. Przywracania Pokoju i Rozwoju, ale metody działania nie uległy zmianie.

VI. Dostarczyciele broni

 Rząd zaopatrywany jest przez: Chiny i Singapur
 
VII. Czynniki Ekonomiczne
 
Zarówno rząd jak i rebelianci główne źródło przychodów opierają na produkcji heroiny.


Rys konfliktu przygotowany na podstawie: Armed Conflicts Report 2002/ Institute of Peace and Conflict Studies oraz informacji z Human Rights Watch.