Portal Spraw Zagranicznych psz.pl

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies

Akceptuję
Komik się zakiwał
Słowacka chadecja na zakręcie
Index był zbyt niebezpieczny
Triumf tureckiego islamizmu

Reklama

Strefa wiedzy

Szymon Peres

16 styczeń 2004
A A A
Szymon Peres - urodzony w sierpniu 1923r. w Polsce. W 1934r. wyemigrował do Izraela. W 1943r. został wybrany sekretarzem ruchu młodzieżowego Praca. W 1947r. wcielony do sił zbrojnych Haganah. Rok później został dowódcą floty izraelskiej, a później dyrektorem delegacji Ministerstwa Obrony w USA. W 1953r. został mianowany Dyrektorem Generalnym w Ministerstwie Obrony, funkcję tę pełnił do 1959r. był odpowiedzialny m.in. za izraelski program nuklearny. W 1959r. Peres został wybrany do Knesetu, gdzie posłuje do dzisiaj.  W latach 1959 - 1965 był Vice-ministrem Obrony. W 1968 brał udział w zakładaniu Partii Pracy. W latach 1970 - 1974 zajmował urząd Ministra Transportu i Komunikacji, przez krótki okres był Ministrem Informacji, a później, do 1977 Ministrem Obrony. Od 1977 do 1992 był przewodniczącym Partii Pracy. We wrześniu 1984r. został Premierem, a później dodatkowo Ministrem Spraw Zagranicznych. Od 1988 do 1990 występował jako Premier i Minister Finansów. W 1992r. zostaje Ministrem Spraw Zagranicznych.10.12.1994r wraz z Jassirem Arafatem i Yitzhakiem Rabinem otrzymuje Pokojową Nagrodę Nobla. W listopadzie 1995r, ,po zabójstwie Yitzhaka Rabina, obejmuje urząd Premiera i Ministra Obrony. W rok po przegranych wyborach ustępuje ze stanowiska przewodniczącego Partii Pracy na rzecz Ehuda Baraka. W marcu 2001 zostaje Ministrem Spraw Zagranicznych. Żonaty, ma troje dzieci.