Często uważa się, iż najważniejszym dniem w niemieckiej rewolucji sprzed dwudziestu lat był 9 listopada. Otóż upadku muru berlińskiego nie byłoby gdyby nie 9 października.

Lipsk to miasto na mapie Niemiec szczególne. Zainteresował się nim Goethe wpisując w jego panoramę część „Fausta". To tu tworzył swe działa Jan Sebastian Bach, by ostatecznie spocząć na wieki w Kościele św. Tomasza. Właśnie pod Lipskiem w 1813 roku Napoleon poniósł klęskę w Bitwie Narodów, co upamiętnia największy w Europie pomnik. I to właśnie w tym mieście odbywały się w każdy poniedziałek, począwszy od 4 września 1989 roku, Montagsdemonstrationen - demonstracje poniedziałkowe.

Każde spotkanie, przekształcające się później w demonstrację, wyglądało podobnie. O godzinie 17 spotykano się w Kościele św. Mikołaja (Nikolaikirche) by przy okazji modlitwy móc porozmawiać o politycznych postulatach. Dzień ani godzina nie były przypadkowe. W poniedziałkowe popołudnia odbywały się rady pracownicze członków partii, w związku z tym wykluczały one w pewnym zakresie obecność niepożądanych gości. Pora sprzyjała również przygotowaniu materiału filmowego przez zachodnioniemiecką telewizję do wieczornych wiadomości.

Jak co roku w połowie marca od 1632 w oddalonym o sto kilometrów mieście Bacha spotykają się przyjaciele książki. Wydawcy i czytelnicy znajdują na targach wspólny język, który tym razem w znacznym stopniu dotyczy opowiadania o polityce.

W pierwszych dwóch dniach targów swoje najnowsze książki zaprezentowało dwoje pretendentów do najważniejszych funkcji w państwie. Gesine Schwan, konkurentka Horsta Köhlera w majowych wyborach na urząd prezydenta RFN, opowiadała o swojej wizji polityki zamieszczonej w najnowszej książce „Woraus wir Leben".

W sukurs przyszedł jej obecny wicekanclerz i partyjny kolega Schwan Frank-Walter Steinmeier. W trakcie premiery swojej najnowszej książki, napisanej z pomocą redaktora Die Zeit Thomasa D. Schmidta, „Mein Deutschland. Wofür ich stehe" wyczuwało się nadchodzącą kampanię wyborczą.