Partia Socjalistyczna uzyskała 43,7 proc. głosów czyli 169 miejsc w liczącej 350 osób izbie niższej Kortezów, podczas gdy opozycyjną Partię Ludową (Partido Popular) poparło 40,1 proc. wyborców, dając jej 153 mandaty. 

W przededniu wyborów parlamentarnych w Hiszpanii sondaże dawały rządzącym socjalistom minimalną przewagę nad opozycyjną Partią Ludową. Ostatnie dramatyczne wydarzenia w kampanii wyborczej sprawiły jednak, że konserwatyści mieli spore szanse na odzyskanie władzy. Najnowszym i zarazem ostatnim wydarzeniem w trakcie kampanii wyborczej przed niedzielnymi wyborami było piątkowe (7.03) zabójstwo socjalistycznego kandydata do parlamentu z Kraju Basków- Isaiasa Carrasco. O organizację zamachu podejrzewana jest baskijska organizacja separatystyczna ETA.

Tragiczne zakończenie kampanii wyborczej w Hiszpanii wpisuje się w przewijający się przez cały okres jej trwania wątek dotyczący separatyzmu i walki z terroryzmem. Lider opozycji Mariano Rajoy nazwał podejmowane przez premiera Zapatero w trakcie jego rządów próby negocjacji z ETA “uległością wobec terrorystów”. Z drugiej strony, Zapatero zawdzięcza swoje zwycięstwo w wyborach sprzed czterech lat właśnie kwestii separatyzmu baskijskiego. Wybory w marcu 2004 roku odbyły się bowiem zaledwie trzy dni po tym jak w zamachu bombowym w madryckim metrze zginęło 191 osób. Poprzez poparcie Partii Socjalistycznej wyborcy dali wyraz głębokiego rozczarowania postawą Partii Ludowej, która utrzymywała, że to ETA odpowiada za organizację zamachu, choć dowody wskazywały na winę islamskich terrorystów. Ostatnio problem separatyzmu Kraju Basków zyskał dodatkowo na znaczeniu po styczniowym aresztowaniu czternastu podejrzanych, którzy prawdopodobnie planowali atak terrorystyczny w Barcelonie.

W trakcie kampanii wyborczej obie partie polegały również na swoich najbardziej rozpoznawalnych punktach programu: socjaliści postulując dalsze reformy w kierunku rozszerzenia praw mniejszości seksualnych i laicyzacji społeczeństwa, a konserwatyści wzywając do ograniczenia napływu imigrantów oraz powrotu do tradycyjnych wartości hiszpańskiego społeczeństwa.

Od początku trwania kampanii sondaże przedwyborcze dawały nieznaczną przewagę Partii Socjalistycznej, która zaczęła nieznacznie rosnąć po pierwszej debacie telewizyjnej pomiędzy Zapatero i Rajoy’em 25 lutego. Liderzy starli się wówczas w ostrej dyskusji na temat m.in. polityki imigracyjnej oraz działalności ETA.

Ostatnie sondaże przedwyborcze, opublikowane po ostatniej zaciekłej debacie telewizyjnej, która odbyła się w poniedziałek (3.03) przewidywały, iż urzędujący premier Jose Luis Rodriguez Zapatero wyprzedzi w wyborach swojego przeciwnika- Mariano Rajoy. Socjaliści musieli jednak liczyć na stosunkowo wysoką frekwencję wyborczą, gdyż elektorat Parti Ludowej jest bardzo lojalny i stały w poglądach, tradycyjnie natomiast około 20 proc. zdeklarowanych wyborców lewicy zostaje podczas wyborów w domach.

Parlament Hiszpanii, tzw. Kortezy, składa się z Senatu (259 senatorów) i Kongresu Deputowanych (350 członków), a jego kadencja trwa 4 lata. Od 1996 roku, przez dwie kolejne kadencje, rządy w Hiszpanii sprawowała konserwatywno-liberalna Partia Ludowa. W 2004 roku sondaże zapowiadały jej zwycięstwo, jednak ostatecznie władzę przejęła Partia Socjalistyczna (PSOE).