O dzisiejszym terroryzmie można jednak mówić jako o nowym zjawisku, ponieważ nabrał on zupełnie nowego charakteru. Po II wojnie światowej mamy do czynienia z terroryzmem etnicznym i narodowym. Miał on istotny wpływ na późniejsze akty terrorystyczne. Dostarczył on wówczas dowodów na to, że potrafi byś skutecznym narzędziem zmiany politycznej, mimo zaprzeczeń wszystkich rządów, przeciwko którym był skierowany. Od połowy lat sześćdziesiątych liczba ataków terrorystycznych zaczęła gwałtownie wzrastać. Zaczęły je stosować nie tylko pojedyncze osoby, ale także różne grupy i państwa (tzw. terroryzm państwowy). Zamachy uderzają nie tylko w pojedyncze, konkretne osoby jak np. przywódcy państw i politycy (np. Aldo Moro w 1978 r.), lecz zaczęły dotykać także grupy społeczne, państwa i narody, a co za tym idzie zaczęły ginąć przypadkowe, niewinne osoby. Terroryzm stał się jedną z ważnych metod walki politycznej, a zarazem groźnym fenomenem współczesnego świata.

Od tego momentu terroryzm zaczyna się umiędzynaradawiać. Pomiędzy poszczególnymi grupami terrorystycznymi dochodzi do tworzenia się różnego rodzaju powiązań.

Aby zrozumieć ewolucję i rozwój nowoczesnego terroryzmu musimy przyjrzeć się kampaniom kolonialnym, które miały miejsce po II wojnie światowej. To właśnie wtedy dostrzeżono po raz pierwszy walor publicystyczny i konieczność wykreowania aktów przemocy na użytek publiczności znacznie wykraczającej poza bezpośrednią sferę działań. Rozszerzenie "teatru działań" pokazało innym ciekawe zjawisko. Mianowicie, że terroryzm może być bardzo skuteczną metodą wynoszenia lokalnych konfliktów na forum międzynarodowe.

Fenomen terroryzmu, w szczególności terroryzmu międzynarodowego stanowi dzisiaj problem o znaczeniu globalnym. Wywołuje on duży wpływ na życie społeczne i polityczne   w skali państw i całej społeczności międzynarodowej. Niemal w każdym kraju europejskim po zakończeniu II wojny światowej działa przynajmniej jedna grupa terrorystyczna o charakterze politycznym. Od razu można w tym miejscu zaznaczyć, że interesujące jest rozmieszczenie geopolityczne tych grup. Niemal żaden kraj postkomunistyczny nie może się "pochwalić" posiadaniem takiej struktury na swoim terenie. Prawdopodobnie wynika to z faktu, że kraje  te same wspierały działalność terrorystyczną w okresie zimnej wojny. Obecnie w państwach tych rozwija się "jedynie" zorganizowana przestępczość.

Współcześnie terroryzm nabrał nowego charakteru. Cechą charakterystyczną obecnej działalności terrorystycznej stał się imperatyw religijny Po zakończeniu zimnej wojny znikły ideologiczne motywacje terroryzmu. Uaktywniły się natomiast grupy międzynarodowego terroryzmu o charakterze religijnym. Imperatyw religijny stał się główną cechą dzisiejszego terroryzmu. Jednak sam związek między religią a terrorystami nie jest nowy. Religia była czynnikiem wpływającym na akty przemocy (które dziś nazwalibyśmy "terroryzmem") już ponad dwa tysiące lat temu.