1) Informacje ogólne. Geneza.
RFN jest parlamentarną republiką federalną, określaną także jako demokracja kanclerska. Władza centralna jest podzielona na wykonawczą - rząd federalny (Bundesregierung) pod przewodnictwem kanclerza (Bundeskanzler) oraz prezydent (Bundespräsident), ustawodawczą – parlament związkowy (Bundestag) i rada związkowa (Bundesrat) oraz sądowniczą, sprawowaną przez Związkowy Trybunał Konstytucyjny (Bundesverfassungsgericht). Ustawa zasadnicza (Grundgesetz) została uchwalona 23 maja 1949 (BGBl. I S. 1), ostatnia nowelizacja 16 lipca 1998 (BGBl. I S. 1822). Pierwsza powojenna konstytucja miała obowiązywać tylko tymczasowo, dlatego nie otrzymała nawet oficjalnej nazwy „konstytucja” i była całkowitym odcięciem się od historii, nazizmu i hitleryzmu - w preambule umieszczono bezpośredni zwrot do narodu niemieckiego, podkreślając znaczenie narodu, a nie państwa. Ustawa z 1949 odnosiła się jedynie do RFN utworzonej z powojennych trzech stref okupacyjnych – brytyjskiej, amerykańskiej i francuskiej, a po upadku muru berlińskiego i zjednoczeniu Niemiec w 1990 rozciągnięto jej przepisy, ze zmianami, także na tzw.”nowe landy” – dawną Niemiecką Republikę Demokratyczną. Obecnie RFN zajmuje terytorium 357 022 km2 i składa się z 16 krajów związkowych z populacją ponad 82 mln.obywateli – Badenia-Wirtembergia, Bawaria, Berlin, Brandenburgia, Brema, Hamburg, Hesja, Mecklenburg-Vorpommern, Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia, Rheinland-Pfalz, Kraj Saary, Saksonia, Saksonia-Anhalt, Szlezwik-Holsztyn i Turynga. Każdy land, poza Bawarią, posiada własny parlament jednoizbowy (Landtag) oraz rząd z prezesem (Ministerpräsident) na czele, prowadzi także własną politykę wewnętrzną na wielu płaszczyznach – gospodarczej, finasowej, kulturalnej, itp. Kraje związkowe są reprezentowane we władzach federalnych przez określoną liczbę przedstawicieli. Ponadto obowiązują w nich oddzielne konstytucje, będące aktami podrzędnymi wobec ustawy zasadniczej. REKLAMA
Strona 1 z 4 2) System partyjny.
W Niemczech ukształtował się specyficzny system partyjny. Scena polityczna jest spolaryzowana, partie skupiają się w dwóch przeciwstawnych blokach – centrolewicowym SPD,Zieloni i centroprawicowym CDU/CSU oraz FDP, natomiast socjalistyczna paria PDS jest izolowana na szczeblu federalnym. Działalność partii regionalnych ogranicza się głównie do krajów związkowych. W ostatnich miesiącach jako odpowiedź na trudną sytuacje polityczną powstają nowe inicjatywy, np.Partia Pracy i Sprawiedliwości Społecznej - Alternatywa Wyborcza (ASG)
• Zieloni Partia Zielonych/Związek 90
Partia ekologiczna powstała w 1993 z połączenia Partii Zielonych oraz Związku 90.Obecnie współtworzy koalicję rządzącą, a jej czołowy polityk Joschka Fischer piastuje stanowisko ministra spraw zagranicznych oraz wicekanclerza.
• CDU Christlich Demokratische Union Deutschlands
CDU określa się jako chrześcijańsko-demokratyczna, liberalna i konserwatywna partia centrum. Działa we wszystkich landach poza Bawarią. Została założona w 1945, a obecnie posiada 574.526 członków.
Czołowi politycy: Konrad Adenauer, Ludwig Erhard, Kurt Georg Kiesinger, Rainer Barzel, Helmut Kohl, Franz Josef Strauß, Edmund Stoiber
• CSU Christlich-Soziale Union in Bayern e.V.
CSU – konserwatywna katolicka partia Bawarii tworzy Unię z CDU. Kontynuuje tradycję Bawarskiej Partii Ludowej, istniejącej od 1918. Oficjalnie powstała w 1945.
• FDP Freie Demokratische Partei
FDP jest tradycyjną liberalną partią, wywodzi sie od Niemieckiej Partii Postępu, utworzonej w 1861. Nazwę i nowy program otrzymała w 1947. W ostatnim okresie do najbardziej popularnych działaczy tej partii należą Guido Westerwelle, Paar Westerwelle oraz Wolfgang Gerhard.
Szefowei klubu poselskiego FDP: 1949: Theodor Heuss, 1949-1951: Hermann Schäfer, 1951-1952: August-Martin Euler, 1952-1953: Hermann Schäfer, 1953-1957: Thomas Dehler, 1957: Max Becker, 1957-1963: Erich Mende, 1963-1968: Knut Freiherr von Kühlmann-Stumm, 1968-1990: Wolfgang Mischnick, 1990-1998: Hermann Otto Solms, 1998- Wolfgang Gerhardt
• PDS Partei des Demokratischen Sozialismus
Partia Demokratycznego Socjalizmu jest spadkobiercą Socjalistycznej Partii Niemiec. Dopiero w 2003 udało się kierownictwu ustalić zasady programowe, partia odgrywa rolę „języczka u wagi” w czasie głosowania w parlamencie.
• SPD Sozialdemokratische Partei Deutschlands
SPD powstała w 1863 jako partia centrum, obecnie liczy 605.800 członków. Razem z Zielonymi tworzy koalicję rządzącą, jej przedstawiciel pełni urząd kanclerza. Natomiast Günter Verheugen jast wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej, Komisarzem ds.Przemysłu i Przedsiębiorstw, wczesniej zajmował stanowisko Komisarza ds.Rozszerzenia UE.
Obecni członkowie rządu z ramienia SPD
• Gerhard Schröder, kanclerz federalny (Bundeskanzler) od 1998
• Edelgard Bulmahn, minister edukacji i nauki (Bundesministerin für Bildung und Forschung) od 1998
• Wolfgang Clement, minister gospodarki i pracy (Bundesminister für Wirtschaft und Arbeit) od 2002
• Peter Struck, minister obrony (Bundesminister der Verteidigung) od 2002
• Hans Eichel, minister finansów (Bundesminister der Finanzen) od 1999
• Otto Schily, minister spraw wewnętrznych (Bundesminister des Innern) od 1998
• Renate Schmidt, minister ds.rodziny, osób starszych, kobiet i młodzieży (Bundesministerin für Familie, Senioren, Frauen und Jugend) od 2002
• Ulla Schmidt, minister zdrowia i opieki społecznej (Bundesministerin für Gesundheit und Soziale Sicherung) od 2001
• Manfred Stolpe, minister transportu, budownictwa i mieszkalnictwa (Bundesminister für Verkehr, Bau- und Wohnungswesen) od 2002
• Heidemarie Wieczorek-Zeul, minister współpracy gospodarczej i rozwoju (Bundesministerin für wirtschaftliche Zusammenarbeit und Entwicklung) od 1998
• Brigitte Zypries, minister sprawiedliwości (Bundesministerin der Justiz) od 2002
|
Zniesienie opłat, oraz otwarcie konsulatu RP w Doniecku - o planowanych na ten rok działaniach polskiego MSZ poinformował minister Radosław Sikorski podczas wizyty w Kijowie. 
