PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach UE oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Łotwy do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty. Przed wyjazdem należy się jednak upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwier­dzenie tożsamości jego właściciela. Paszport lub dowód po­winien być ważny minimum 3 miesiące dłużej niż planowany okres pobytu.

PRZEPISY CELNE. Turyści podróżujący po krajach UE podlegają ograniczeniom ilościowym dotyczącym wwozu towarów prze­zna­czonych do użytku osobistego i nie podlegających odsprze­daży. Osoby poniżej 18. roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych i tytoniowych.

PRZEPISY PRAWNE. Nielegalny przywóz, posiadanie, produkcja narkotyków i substancji psychotropowych oraz handel nimi to przestępstwa zagrożone wysokimi karami pozbawienia wolności.

MELDUNEK. Osoby przebywające na Łotwie w celach turys­tycznych do 90 dni nie podlegają obowiązkowi meldunkowemu. Osoby planujące pobyt dłuższy łącznie niż 90 dni w ciągu półrocza (licząc od dnia pierwszego wjazdu) powinny w terminie 3 miesięcy od dnia wjazdu zameldować się w Urzędzie ds. Obywatelstwa i Migracji (Pilsonîbas un imigrâcijas lietu pârvalde).

UBEZPIECZENIE. Obywatele polscy opłacający składki na NFZ mają prawo do korzystania na Łotwie z opieki medycznej w sytuacjach nagłych, w ramach posiadanego ubezpieczenia. Udając się do lekarza, należy zabrać ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Przed wyjazdem na Łotwę warto jednak zaopatrzyć się w ubezpieczenie gwarantujące pełne pokrycie kosztów leczenia (poza ubezpieczeniem powszechnym) i kosztów ewentualnego transportu chorego do Polski. Polisy polskich towa­rzystw ubezpieczeniowych są uznawane.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie występują tu zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie ma wymogu obowiązkowych szczepień. Jednak sezonowo odnotowywany jest wzrost zagro­żenia odkleszczowym zapaleniem opon mózgowych; zdarzają się także zachorowania na błonicę i gruźlicę.

Nie ma utrudnień dla Polaków w dostępie do placówek publicz­nej służby zdrowia. Należy jednak pamiętać, że – podobnie jak w Polsce – aby móc skorzystać z porady specjalisty, trzeba mieć skierowanie od lekarza rodzinnego. Ceny usług medycznych w gabinetach prywatnych są zróżnicowane:  wizyta u internisty kosztuje ok. 10 LVL, wizyta u lekarza specjalisty, w zależności od regionu i specjalizacji – co najmniej 15 LVL, wizyta u dentysty (rtg., znieczulenie i wypełnienie) od 15 LVL, doba pobytu w szpitalu pacjenta bez ważnego ubezpieczenia – ok. 25 LVL bez dopłat za niektóre materiały i niektóre specjalistyczne zabiegi.  

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Na drogach Łotwy panuje relatywnie niewielki ruch samochodowy, z wyjątkiem tras tran­zytowych i prowadzących do stolicy oraz ulic większych aglomeracji miejskich. Piesi raczej nie mogą liczyć na życzliwość prowadzących pojazdy; wchodząc na jezdnię, powinni zacho­wać szczególną ostrożność. Osoby poruszające się po zmroku na obszarach nie oświetlonych winny zaopatrzyć się w światła odblaskowe. Za brak odblasków przyczepionych do odzieży, torby czy plecaka, jak również za poruszanie się prawą stroną jezdni grozi mandat do 20 LVL.

Przez cały rok obowiązuje jazda z włączonymi światłami mijania. Od 1 grudnia do 1 marca należy używać opon zimowych. Policja drogowa zwraca szczególną uwagę na przekraczanie dozwolonej prędkości (w mieście 50 km/godz., poza miastem 90 km/godz., a ciężarówki o masie ponad 7,5 t – 80 km/godz.) oraz na pra­widłowe parkowanie. Od 2005 r. obowiązują zaostrzone przepisy o ruchu drogowym, szczególnie dotkliwe dla prowadzących w stanie nietrzeźwym.  Prowadzenie pojazdu po spożyciu alko­holu, nawet w niewielkiej ilości, jest przestępstwem (np. za prowadzenie samochodu po wypiciu 0,5 l piwa łotewski sąd skazał obywatela RP na karę grzywny w wysokości 500 LVL i 5 dni aresztu oraz odebrał mu prawo jazdy na 1 rok).

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Sieć komunikacyjna Łotwy jest dość dobrze rozwinięta. Korzystanie z dróg jest bezpłatne. Za wjazd własnym środkiem transportu do strefy Jurmały należy w przydrożnych automatach wnieść opłatę na cele ekologiczne w wysokości 1 LVL. Opłaty za przejazd komunikacją miejską, kolejową i autobusową nie są wysokie. Standard świadczonych usług jest zróżnicowany.

BEZPIECZEŃSTWO. Na Łotwie nie ma podwyższonego zagro­żenia przestępczością, jednak policja zaleca zachowanie podstawowych środków ostrożności w dużych skupiskach ludzi, szczególnie w rejonach dworców kolejowych i autobusowych. Turyści powinni unikać sytuacji stwarzających okazję dla złodziei kieszonkowych. Należy unikać zawierania przypadkowych zna­jo­mości i samotnych spacerów w rejonach odludnych, szcze­gólnie po zmroku.

RELIGIA, OBYCZAJE. Łotwa jest krajem wielonarodowościowym i wielowyznaniowym. W większych miastach można spotkać świątynie wszystkich głównych wyznań chrześcijańskich. Róż­nice obyczajowe między Polską a Łotwą są niewielkie.

PRZYDATNE INFORMACJE:

•   Wymiana pieniędzy w większych miastach nie nastręcza trud­ności z uwagi na dobrze rozwiniętą sieć punktów wymiany walut. Sporadycznie można wymienić także złotówki. Po­wszechne w użyciu są karty kredytowe i bankomatowe.

•   W dni powszednie urzędy czynne są w godzinach 9.00–17.00, z przerwą obiadową od 12.00 do 13.00. W przededniu świąt urzędy zamykane są godzinę wcześniej.

•   W czasie tradycyjnego dwudniowego święta zrównania dnia z nocą, zwanego Lîgo (23–24 czerwca), urzędy są nieczynne, a ruch w miastach jest bardzo utrudniony z uwagi na orga­nizowane pochody i festyny.

•   Należy pamiętać o jednogodzinnej różnicy czasu między Polską a Łotwą: jeśli np. w Rydze jest godzina 8.00, to w Warszawie 7.00.

•   Informacja miejscowa: tel. 1188 (m.in. w języku rosyjskim i angielskim). W sytuacjach nadzwyczajnych należy dzwonić: straż pożarna – tel. 01, policja – tel. 02, pogotowie ratunkowe – tel. 03, zintegrowany system ratowniczy – 112 (dla telefonów komórkowych).

Na podsatwie: www.msz.gov.pl