|
EGIPT (Arabska Republika Egiptu)  Stolica: Kair
Waluta: funt egipski (EGP), 1 EGP = 100 piastrów;
1 USD = 5,45 EGP (kurs z 11.04.2008)
Język urzędowy: arabski REKLAMA
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Między Polską a Egiptem obowiązuje ruch wizowy. Obywatel RP może przed przyjazdem do Egiptu ubiegać się o wizę w egipskim przedstawicielstwie dyplomatycznym lub otrzymać ją na lotnisku po opłaceniu 15 USD. Dotyczy to zarówno wiz tranzytowych, jak i pobytowych. Wizy turystyczne wystawiane są na pobyt 30-dniowy. Warunkiem otrzymania wizy w związku z podjęciem nauki lub wizy uprawniającej do pracy, zwykle na rok, jest uprzednie uzyskanie zezwolenia miejscowych władz. Paszport powinien być ważny przynajmniej o 3 miesiące dłużej niż wiza. W razie uszkodzenia lub utraty paszportu należy zwrócić się do Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Kairze o wydanie paszportu tymczasowego, a następnie wystąpić do lokalnego, egipskiego urzędu paszportowego o potwierdzenie wjazdu oraz wizę wyjazdową. Wiza ta jest ważna przez 7 dni. Osoba, która chce przedłużyć pobyt, powinna zwrócić się w tej sprawie do miejscowego urzędu paszportowego. Możliwe jest uzyskanie przedłużenia ważności wizy na 90 dni. PRZEPISY CELNE. Egipskie przepisy celne nie odbiegają od przepisów ogólnie przyjętych w Europie. Podróżny wwożący do Egiptu rzeczy osobiste znacznej wartości (kamera, aparat fotograficzny) powinien starannie wypełnić deklarację celną i zadbać o to, aby została podstemplowana przez celnika. Wywóz z Egiptu bez zgody władz celnych większych ilości towarów, np. subsydiowanych leków, grozić może ich konfiskatą, a także wysokimi grzywnami. Wwiezienie do Egiptu walut obcych nie wymaga wypełnienia deklaracji celnej – pod warunkiem że nie przekraczają one równowartości 10 tys. USD. Wywieźć można bez zgłaszania także najwyżej 10 tys. USD (lub równowartość w innych walutach). Ograniczenia zastosowano również w odniesieniu do waluty miejscowej: opuszczając Egipt, turysta może wywieźć najwyżej 5 tys. EGP. Podróżnym indywidualnym, nie objętym specjalnymi umowami, nie przysługuje zwrot podatku VAT od zakupionych towarów. PRZEPISY PRAWNE. Przemyt wszelkiego rodzaju narkotyków, w tym również marihuany, obrót nimi bądź ich zażywanie karane są nawet śmiercią. Za środek halucynogenny uważany jest również mak. MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego. UBEZPIECZENIE. Obowiązkowe jest ubezpieczenie zdrowotne. Należy mieć na uwadze, iż firmy ubezpieczeniowe czasami kwestionują zasadność kosztów leczenia. W takim przypadku szpital może zażądać od hospitalizowanego gotówki. SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne na dużą skalę. Nie ma też obowiązku dokonania określonych szczepień. Jednakże przy dłuższych pobytach, zwłaszcza w południowej części kraju, zalecane są szczepienia przeciw żółtaczce typu A i B, tężcowi, błonicy, durowi brzusznemu, febrze oraz malarii. Należy przestrzegać zasad podwyższonej ostrożności i higieny: często myć ręce, pić wodę przegotowaną lub oryginalnie butelkowaną, dokładnie myć owoce i warzywa. Poziom usług medycznych jest bardzo zróżnicowany. Obok stosunkowo licznych, bardzo drogich przychodni i szpitali o renomie międzynarodowej funkcjonuje sieć publicznych zakładów opieki zdrowotnej rażąco odbiegających poziomem usług od norm europejskich. Koszt standardowej wizyty lekarskiej wynosi 20–40 USD, a koszt jednodniowego pobytu w szpitalu, bez specjalistycznych zabiegów – 100–300 USD. Brak własnych środków finansowych jest równoznaczny z niemożnością skorzystania z jakiejkolwiek opieki lekarskiej. INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Można wystąpić o wydanie egipskiego prawa jazdy na podstawie polskiego dokumentu. PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Zasadniczo nie ma ograniczeń, jednak są miejsca niedostępne dla cudzoziemców (np. strefy wojskowe). Generalnie zaleca się podróżowanie po szlakach turystycznych, chronionych przez policję turystyczną. BEZPIECZEŃSTWO. Sytuacja w Iraku i generalnie niestabilne uwarunkowania procesu bliskowschodniego wywierają pośrednio negatywny wpływ na bezpieczeństwo całego regionu, w tym Egiptu. Wszystkie wycieczki autokarowe w czasie podróży po Egipcie eskortowane są przez policję, a utrzymywanie przez władze szczególnych środków ostrożności jest następstwem zamachów terrorystycznych, do jakich doszło jeszcze w latach dziewięćdziesiątych. Mimo to po kilkuletniej przerwie w 2004 r. dokonano zamachów bombowych w miejscowości Taba na Synaju w pobliżu granicy z Izraelem, w 2005 r. doszło do spektakularnych ataków terrorystycznych w Kairze oraz w licznie odwiedzanej przez turystów zagranicznych miejscowości wypoczynkowej Szarm El-Szejk, a w kwietniu 2006 r. dokonano zamachu terrorystycznego w Dahab – ośrodku wypoczynkowym położonym we wschodniej części Synaju. Chociaż w ich następstwie władze egipskie poczyniły dodatkowe kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa, nie można jednak wykluczyć ewentualnej eskalacji działań terrorystycznych. Z tego względu zalecana jest ostrożność oraz ścisłe stosowanie się do miejscowych przepisów oraz instrukcji służb porządkowych i policyjnych.
Nie ma szczególnych zagrożeń przestępczością, w ostatnich latach jednak znacznie wzrosła liczba kradzieży kieszonkowych. Coraz częstsze są także zuchwałe napady rabunkowe w dzielnicach biedoty. Za przestępstwa wymierzane są surowe kary (dotyczy to także cudzoziemców), najczęściej w trybie doraźnym, na podstawie regulacji obowiązującego w Egipcie od 1981 r. stanu wyjątkowego. RELIGIA, OBYCZAJE. W Egipcie nie obowiązują szczególne rygory obyczajowe. Należy jednak zwrócić uwagę na ubiór. Noszenie poza rejonami turystycznymi krótkich spódnic, szortów i strojów plażowych jest uznawane za niestosowne. Nie wolno fotografować obiektów wojskowych, rezydencji dostojników państwowych, a także mostów ani portów. PRZYDATNE INFORMACJE: • Dla turystów klimat Egiptu może być uciążliwy. W lecie temperatura dochodzi do 45 st. C w cieniu. Duża różnica temperatur między dniem a nocą oraz klimatyzacja w hotelach i autobusach są częstą przyczyną przeziębień. Należy unikać kąpieli w kanałach i jeziorach. • Dniem urzędowo wolnym od pracy jest piątek, chociaż obecność w Egipcie 12-milionowej mniejszości chrześcijańskiej sprawia, że również w niedzielę mogą być trudności z załatwieniem spraw w urzędach, zwłaszcza lokalnych. W niepełnym wymiarze urzędy pracują też w okresie świętego miesiąca ramadan. • Sklepy są czynne 7 dni w tygodniu, a wiele z nich, szczególnie w Kairze i Aleksandrii, przez całą dobę. |
