|
Przesłanie nowego prezydenta Tajwanu jest proste: „Nie chcemy wojny, lecz pokoju i dobrobytu”. [1] Jakie są szanse, że ten cel, który wyznaczył sobie Ma Ying-jeou, zostanie osiągnięty? REKLAMA
Strona 3 z 3
Rekomendacje dla Tajwanu
• Wybór Ma na prezydenta przyczyni się niewątpliwie do przełomu w polityce zagranicznej Tajwanu. Wszystko wskazuje na dobry kierunek podjętych przez polityków KMT działań, którzy wykazują jednocześnie niezwykłą dojrzałość w politycznym nastawieniu w stosunku do Pekinu. Nasuwa się jednak pewna wątpliwość. Otóż istnieje pewne ryzyko, iż społeczeństwo Tajwanu może zinterpretować tego typu działania zyskania przychylności władz w Pekinie, jako sprzeniewierzenie się własnym, narodowym wartościom i podporządkowanie ich dyktatowi ChRL. W razie porażki, nie będzie wątpliwości kogo obarczyć odpowiedzialnością, jako że KMT zwyciężyła również w wyborach lokalnych. Dlatego administracja prezydenta Ma powinna w sposób wyważony i rozsądny podejmować działania mające na celu ocieplenie stosunków z Chinami.
• Nowe rządy na Tajwanie wiążą się również ze zmianą kierunku działań dyplomacji tajwańskiej. Ocieplenie w relacjach z Chinami nie może zostać zaprzepaszczone poprzez wykazywanie nadmiernej inicjatywy w staraniach na rzecz np. członkostwa w ONZ czy WHO (World Health Organization). Poprzednik Ma, Chen Shui-bian, szczególnie w tych kwestiach przejawiał zbyt daleko posunięty entuzjazm, co nieuchronnie prowadziło do nieprzychylnych reakcji Pekinu. Dlatego sensownym rozwiązaniem byłoby powstrzymanie się, przynajmniej w najbliższym czasie, od „wyzwoleńczych” poczynań i skupienie wysiłków na rzecz poprawy sytuacji gospodarczej, zwiększenia poziomu zamożności społeczeństwa oraz ekspansji inwestycji zagranicznych. Będzie to stanowiło dobre zaplecze w wypadku późniejszego skierowania działań na inne niż biznesowe tory.
Rekomendacje dla Chińskiej Republiki Ludowej
• Wielu obserwatorów uważa, iż wygrana Ma w wyborach oraz klęska forsowanego przez rząd DPP referendum w sprawie wstąpienia Tajwanu do ONZ są pierwszym krokiem na drodze poprawy stosunków w Cieśninie Tajwańskiej. Zmiana władzy w Tajpej stawia również nowe wyzwania przed Pekinem. Wykorzystanie przez Chiny przychylności Ma dla własnych celów wydaje się tutaj logicznym następstwem, lecz działania Pekinu powinny być prowadzone w taki sposób, aby Państwo Środka nie utraciło i tak ograniczonej wiarygodności. Jeśli natomiast oferta poprawy stosunków zostałaby odrzucona przez Pekin, mogłoby się to spotkać z ponownym zacieśnieniem stosunków na linii Tajpej-Waszyngton, co automatycznie przekreśla wszelką pogłębioną bilateralną współpracę na linii Tajpej-Pekin.
• Istnieje szereg gestów, którymi Pekin mógłby odpowiedzieć na przychylne stanowisko Tajwanu, a które nie rzutowałyby na roszczenia ChRL co do jego statusu. Jednym z nich jest chęć przedyskutowania zakresu członkostwa Tajwanu w WHO i wynegocjowanie zadowalających obie strony warunków ewentualnego jego uczestnictwa. Kolejną kwestią jest wyrażenie poparcia i wykazanie chęci współpracy w ramach członkostwa w APEC czy WTO. Niewątpliwym zwiastunem poprawy wzajemnych relacji mogłoby stać się zaprzestanie programu regularnych manewrów wojskowych w Cieśninie Tajwańskiej, które Chiny przeprowadzają profilaktycznie na wypadek interwencji zbrojnej wobec Tajwanu.
Przypisy:
[1] Zapis wywiadu z “The New York Times” oraz “International Herald Tribune” z prezydentem Ma, Republika Chińska, 18 czerwca 2008, „Simply put, we don't want to see war, and we want to see peace and prosperity”. Shu-Ching Jean Chen, „Ma Wins Taiwan Presidential Vote”, „Forbes”, 22 marca 2008.
[2] Shu-Ching Jean Chen, „Ma Wins Taiwan Presidential Vote”, „Forbes”, 22 marca 2008.
[3] Po zakończeniu II Wojny Światowej przeciw m.in. Japonii, która kontrolowała terytorium Tajwanu w okresie przedwojennym, Stany Zjednoczone od ponad 60 lat sprawują pewnego rodzaju pieczę nad bezpieczeństwem Tajwanu, co również umożliwia amerykańską obecność militarną w tym regionie i nieformalne wywieranie wpływu na kształt relacji z Tajwanem.
[4] Administracja prezydenta Nixona wyraźnie dążyła do ocieplenia stosunków z Chinami, aby stworzyć przeciwwagę dla Związku Sowieckiego. 25 października 1971 roku ONZ przyjęła rezolucję, na mocy której Republika Chin przestaje być uznawana za pełnoprawną władzę terytoriów Chin. ChRL otrzymała poparcie dwóch trzecich głosów, w tym także zgodę Rady Bezpieczeństwa ONZ.
[5] Wynik rozmów pod nazwą „1992 konsensus”, gdzie obie strony uznają przynależność do jednego państwa chińskiego, ale zgadzają się na różnorodność co do definicji „tego jednego państwa”.
[6] Kerry Dumbaugh, CRS Report for Congress, „Taiwan’s 2008 Presidential Elections”.
[7] John J. Tkacik, Jr., „Dealing with Taiwan's Referendum on the United Nations”, The Heritage Foundation, 10 września 2007.
[8] Philip Pan, Washington Post Foreign Service, 2 stycznia 2004.
[9] Council of Mainland Affairs, badanie przeprowadzone wśród respondentów pomiędzy 20 a 69 rokiem życia, Tajwan, marzec 2008.
[10] Tania Branigan, „China resumes direct flights to Taiwan after 60 years”, “The Guardian”, 5 lipca 2008. Tajwan przez długi czas opierał się wprowadzeniu bezpośrednich lotów, z uwagi na żądanie Pekinu aby odbywały się one na zasadach lotów ‘krajowych’ obsługiwanych przez chińskich przewodników i nie raportowanych do Międzynarodowej Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego jako loty w ‘międzynarodowych korytarzach’.
[11] „Kinmen to become symbol of peace” Rządowe Biuro Informacyjne, Tajwan, 1 września 2008.
[12] Susan Yu, “Taiwan Journal”, 15 sierpnia 2008.Tekst ukazał się pierwotnie w „Komentarzu Międzynarodowym Pułaskiego”. Przedruk za zgodą autora i Fundacji im. Kazimierza Pułaskiego.
|
W trakcie nieformalnego spotkania Rady Europejskiej w Brukseli (23.05) przywódcy państw UE nie znaleźli porozumienia w sprawie środków koniecznych do osiągnięcia wzrostu gospodarczego w Europie. 
Fala kryzysu finansowego, która w 2009 roku przelała się ze Stanów Zjednoczonych na kontynent europejski uderzyła w najsłabsze punkty gospodarek państw Unii Europejskiej, pogarszając sytuację w sektorze bankowym i/lub powodując zadłużenie finansów publicznych ponad progi...
