W maju br., Intel został oskarżony przez KE o brak poszanowania wobec zasad uczciwej konkurencji i łamanie przepisów antymonopolowych. Kara w wysokości 1,06 miliarda euro, jaka została wówczas nałożona na koncern, jest największą pojedynczą karą w historii UE. Poprzedni rekord należał do firmy Microsoft, która została zmuszona do zapłacenia sumy równej 899 milionów euro.

Intel, największy dziś producent procesorów, miał zdaniem KE stosować nieuczciwe praktyki w celu osłabienia swego głównego konkurenta - AMD.

Unijni urzędnicy oparli swą decyzję m.in. na dowodach rzekomo świadczących o oferowaniu europejskim instytucjom publicznym procesorów Intela poniżej kosztów produkcji, czy stosowaniu systemu rabatów dla takich koncernów jak Dell czy Acer, w zamian za odstąpienie od produktów konkurencji.

Według dziennikarzy „Wall Street Journal”, którzy dotarli do treści raportu przygotowanego przez europejskiego rzecznika, decyzja Komisji była w dużym stopniu naciągnięta i podjęta z pominięciem istotnych dowodów, świadczących na korzyść amerykańskiego koncernu.

W raporcie, który wciąż nie ujrzał światła dziennego, Diamandouros ma oskarżać Komisję o „nieudolną administrację” i stronniczość przy rozpatrywaniu sprawy. Chodzi przede wszystkim o spotkanie z sierpnia 2006 r., kiedy urzędnicy Komisji przeprowadzili rozmowę z przedstawicielem koncernu Dell. Miały wówczas paść zapewnienia, iż Dell decydował się na kupno procesorów Intela z przyczyn merytorycznych, w tym przede wszystkim ze względu na „bardzo słabą” jakość sprzętu AMD.

Problem w tym, że treść rozmowy z przedstawicielem Della nie została upubliczniona. Intel poprosił co prawda Komisję o ujawnienie jej zapisów, jednak w odpowiedzi dostał zapewnienia, iż spotkanie nie było formalnym przesłuchaniem, w związku z czym rozmowa nie była nagrywana. Sporządzono wyłącznie służbową notatkę, do której podmioty zewnętrzne nie mają dostępu. Wgląd do notatki miał za to Nikiforos Diamandouros, który wykorzystał jej treść przy pisaniu raportu.

Ze względu na doradczy charakter stanowiska europejskiego Ombudsmana, raport sam w sobie nie będzie mógł stanowić podstawy do zmiany decyzji Komisji. Będzie mógł za to być użyty jako dowód w postępowaniu odwoławczym w Sądzie Pierwszej Instancji ETS.

W lipcu Intel zwrócił się do Trybunału o uchylenie decyzji KE, motywując swą prośbę rzekomym „łamaniem praw człowieka” przez europejskich urzędników i koniecznością rozpatrzenia sprawy w ramach postępowania karnego, a nie administracyjnego.

„Komisja może zapewnić, że w odpowiedni sposób respektowała prawo Intela do obrony” – powiedział rzecznik KE Alain Bloedt. Również Neelie Kroes, komisarz do spraw konkurencji, jest przekonana o właściwości podjętej decyzji. „Intel szkodził milionom Europejczyków poprzez świadome powstrzymywanie konkurentów przed wejściem na rynek procesorów komputerowych” – powiedziała w maju pani komisarz.

W konsekwencji gigantycznej kary, Intel zakończył ostatni kwartał rozliczeniowy stratą równą 400 milionów dolarów. Oprócz Intela i Microsoftu, który łącznie musi zapłacić kary równe 2,5 miliarda euro, o łamanie przepisów antymonopolowych został oskarżony m.in. amerykański General Electric, który w 2001 r. musiał zaniechać fuzji z koncernem Honeywell, po negatywnej opinii wyrażonej przez KE.

Na podstawie: Wall Street Journal, EU Observer, PC World