|
Gospodarki krajów Azji Południowo-Wschodniej rozwijają się niezwykle dynamicznie i chociaż tak wielu ich obywateli żyje za mniej niż dolara dziennie, obecnie coraz częściej mówi się o integrującej się Azji Południowo-Wschodniej jako o kolejnym potężnym graczu na arenie światowej, zarówno pod względem gospodarczym, jak i politycznym. Proces jednoczenia Azji Południowo-Wschodniej w blok ASEAN+3 w chwili obecnej nie dorównuje ani integracji wewnętrznej, ani rozwojowi gospodarczemu Unii Europejskiej, jednakże w przyszłości, jako zintegrowana siła, stanie się dla krajów zachodnich bardzo poważnym konkurentem. REKLAMA
Strona 1 z 4 ASEAN i ASEAN+3 Fundamentem dla powstania ASEAN+3 był oczywiście sam ASEAN - Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej - organizacja zrzeszająca Indonezję, Malezję, Filipiny, Singapur, Tajlandię, Bruneę, Wietnam, Laos, Birmę-Myanmar oraz Kambodżę. Pod skrótem ASEAN+3 kryje się współpraca między 10-ma krajami ASEAN z Chinami, Japonią i Koreą. Istnieje wiele czynników, które przyczyniły się do rozwoju współpracy między ASEAN a Chinami, Japonią i Koreą. Jednym z najistotniejszych jest niewątpliwie szybki rozwój ekonomiczny krajów ASEAN+3. Integracja gospodarcza i zwiększenie wymiany handlowej sprzyjają utrzymaniu szybkiego tempo wzrostu gospodarczego, które osiągnęły kraje Azji Wschodniej. Postępującą integrację gospodarczą przyspieszył kryzys azjatycki, jaki nastąpił w roku 1997. Zawiódł wtedy APEC (Współpraca Gospodarcza Azji i Pacyfiku), która to organizacja okazała się zupełnie niezdolną do rozwiązywania większych problemów gospodarczych. Dużą rolę odegrał w roku 1997 Międzynarodowy Fundusz Walutowy (a pośrednio także Stany Zjednoczone), który za cenę pomocy, jakiej udzielił krajom azjatyckim, wymógł na nich wiele zmian w kierunku liberalizacji gospodarki. Uświadomiło to krajom Azji konieczność nawiązania jeszcze ściślejszej współpracy, dzięki której w przyszłości takie kryzysy łatwiej byłyby przełamać, a co najważniejsze – samodzielnie. To pozwoliłoby krajom Azji Wschodniej uniezależnić się od aktorów zewnętrznych i ich interwencji w sprawy wewnętrzne państw. Ważny był także pozytywny przykład, jaki dawała integracja gospodarcza Europy i Ameryki Północnej. Obserwując rozwój powstałych organizacji integracyjnych widoczne było, iż liberalizacja handlu, zwiększenie wzajemnych inwestycji i współpraca w zakresie technologii przynoszą wymierne efekty.
|
