Komisje śledcze parlamentu są stałym elementem krajobrazu politycznego we Włoszech. Od pierwszej kadencji do obecnej, szesnastej, było ich 65.

Powołanie komisji przewiduje włoska konstytucja, która w artykule 82 mówi, że każda izba parlamentu może wszcząć dochodzenie „w kwestiach dotyczących interesu publicznego". Skład komisji musi odzwierciedlać aktualny układ sił w parlamencie. Komisja ma uprawnienia władzy sądowniczej. Spośród 65 dotychczasowych komisji, wiele było i jest takich, które istnieją przez więcej niż jedną kadencję parlamentu. Przykładem jest komisja do walki z mafią, powołana w grudniu 1962 roku i działająca praktycznie do tej pory.
Pierwsze komisje, powołane przez parlament Republiki Włoskiej, zajmowały się bezrobociem i ubóstwem. Przedmiotem zainteresowania kolejnych komisji śledczych były między innymi takie sprawy, jak terroryzm, porwanie i zabójstwo Aldo Moro, działalność tajnej loży masońskiej P2 oraz obcych wywiadów, w tym KGB, na terenie Włoch, a także błędy popełniane przez służbę zdrowia. Wnioski, do jakich dochodzą komisje śledcze, publikowane są w dzienniku ustaw.