Zakończenie wojny w wyniku mediacji organizacji międzynarodowej, a nie całkowitego zwycięstwa jednej ze stron, zakłada dłuższy i trudniejszy powrót do normalnego funkcjonowania państwa po przywróceniu pokoju. Gdy konflikt zbrojny zaczyna przynosić dochód którejś ze stron, jego zakończenie staje się jeszcze trudniejsze, ponieważ przywrócenie pokoju jest równoznaczne z utratą tego dochodu. Pozbawienie rebeliantów dostępu do źródeł finansowania ich działań, poprzez wykluczenie z rynku światowego „diamentów konfliktowych” jest z góry skazane na niepowodzenie. Nie da się bowiem prześledzić drogi każdego diamentu z kopalni do sklepu jubilerskiego. Nawet podczas legalnych transakcji miesza się kamienie o różnym pochodzeniu, zanim trafią one do miejsca swego przeznaczenia. Sprzeczne statystyki handlowe oraz nieodpowiednie przepisy celne powodują, że bardzo trudno jest ustalić, w którym kraju diament został wydobyty. Zdecydowana większość „surowych” diamentów i ponad połowa oszlifowanych trafia do Antwerpii. Legalny handel diamentami w Belgii jest regulowany przez Wysoką Radę ds. Diamentów (HRD, Hoge Raad voor Diamant), której misja to utrzymanie i wzmocnienie pozycji Antwerpii jako światowego centrum diamentów. Każdy kamień musi być zadeklarowany przy odprawie celnej oraz zarejestrowany przez belgijskie ministerstwo finansów i HRD. Kraj, z którego diament został przywieziony, uważany jest za jego kraj pochodzenia. Większość kamieni wydobytych w Sierra Leone może być zarejestrowanych na belgijskiej granicy jako pochodzące z Liberii czy Gambii. Brak weryfikacji, czy kraj, z którego diament jest eksportowany to zarazem kraj, w którym został on wydobyty, sprzyja rozwojowi nielegalnego handlu tymi drogocennymi kamieniami

Proces z Kimberley jest forum współpracy przedstawicieli państw, międzynarodowego przemysłu diamentowego oraz organizacji pozarządowych. Działania podjęte w ramach KP były długotrwałe, lecz dzięki specyfice międzynarodowego przemysłu diamentowego (diamenty wydobywa się w 26 krajach, a monopol na handel diamentami posiada kilka dużych przedsiębiorstw) udało się przyjąć Schemat Legalizacji Procesu z Kimberley. Podstawowym zarzutem, stawianym przez obserwatorów KP, był fakt, iż nie uwzględniano w projekcie KPCS systemu bezstronnych, periodycznych, eksperckich kontroli przestrzegania przyjętych zobowiązań. Dzięki ostrej krytyce ze strony organizacji pozarządowych, podczas spotkania w Sun City w październiku 2003 roku została przyjęta propozycja wprowadzenia „koleżeńskiego mechanizmu rewizji” (peer review mechanism). Pomimo wielu niedociągnięć przyjęty system kontroli wewnątrz przemysłu diamentowego, jest ważną próbą zakończenia problemu „konfliktów diamentowych”. Specyfika międzynarodowego przemysłu diamentowego umożliwiła podjęcie działań. Złoża diamentów znajdują się w różnych krajach, lecz znaczenie zaledwie kilku  przedsiębiorstw międzynarodowych jest tak duże, że dystrybucja geograficzna złóż tego surowca przestaje mieć znaczenie.

Bibliografia:
www.kimberleyprocess.com
www.pacweb.com
www.globalwitness.com
www.niza.nl
www.worlddiamondcouncil.com
www.un.org

Davies D., What price diamonds?, „West Africa” 26.06. – 02.07.2005.
Broken vows, Exposing the “Loupe” Holes in the Diamond Industry’s Efforts to Prevent the Trade in Conflict Diamonds,  Global Witness Publishing 2004, www.globalwitness.com.
Hazleton R., Diamonds: forever or for good? The economic impact of diamonds in Southern Africa, The Diamonds and Human Security Project, Occasional Paper nr 3, Partnership Africa Canada, www.pacweb.org.
Interlaken Declaration of 5 november 2002 on the Kimberley Process Certification Scheme, www.globalwitness.com.
Smillie I., Gberie L., Hazleton R., The heart of the matter, Sierra Leone, Diamonds and human security, Partnership Africa Canada styczeń 2000, www.pacweb.org.
The Essentials guide to implementing KP, World Diamond Council 2003, www.niza.nl.