|
Partyzancka wojna, którą separatystyczny ruch założony przez charyzmatycznego księdza Senghora od ponad dwudziestu lat prowadzi w senegalskiej prowincji Casamance, jest najdłuższym, a zarazem jednym z najmniej znanych konfliktów toczących się w zachodniej Afryce. REKLAMA
Strona 9 z 9
Zakończenie konfliktu wydaje się dziś bardzo odległe. Prezydent Wade nie jest zbytnio zainteresowany negocjacjami z radykalnym skrzydłem MFDC i nastawia się raczej na jego siłową likwidację – w dłuższej lub krótszej perspektywie czasu. Inna sprawa, że nie wiadomo w zasadzie co Dakar mógłby zaproponować separatystom. Frakcja Sadjo odrzuca inne rozwiązania niż niepodległość Casamance, a zresztą po latach spędzonych w buszu rebelianci wydają się już raczej walczyć dla samej walki i zdobywanych „na rzecz sprawy” łupów niż o jakiekolwiek polityczne cele.
Politolodzy są jeszcze bardziej sceptyczni. Część z nich twierdzi, iż od połowy lat dziewięćdziesiątych motywem walk w południowym Senegalu była chęć zajęcia urodzajnych obszarów uprawnych oraz zdobycie dostępu do wody pitnej. Biorąc pod uwagę zmiany środowiska przyrodniczego w tej części Afryki, a przede wszystkim postępujące pustynnienie, już wkrótce może dojść do masowych migracji do regionu Casamance. Wówczas już nie charyzmatyczny wizjoner lecz tysiące poszukujących pożywienia ludzi stanie na czele nowego-starego konfliktu.
Bilans:
Liczbę ofiar konfliktu w Casamance oblicza się na od 3.5 do 5 tysięcy ofiar śmiertelnych. Do dziś ponad 60 tysięcy mieszkańców Casamance pozostaje uchodźcami. Infrastruktura prowincji wciąż nie podniosła się po spowodowanych konfliktem zniszczeniach, a rozsiane po całej Casamance miny, szalejąca przestępczość i bezrobocie pozostają jego najbardziej odczuwalnym dziedzictwem.
Współpraca: Aleksandra Gutowska
Bibliografia:
1. Książki i artykuły naukowe:
Boniface P. Atlas wojen XX wieku, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2001.
Evans M. Senegal: Mouvement des Forces Démocratiques de la Casamance (MFDC), AFP BP 04/02, Chatham House, December 2004.
Harsch E. Peace pact raises hope in Senegal, Africa Renewal, Vol.19 #1, April 2005.
Ostheimer A.E. The structural crisis in Guinea-Bissau's political system, African Security Review Vol 10 No 4, 2001.
The Casamance conflict 1982-1999, Research & Analytical Papers, Foreign & Commonwealth Office, London, August 1999.
2. Informatory, encyklopedie i słowniki:
Mouvement des Forces Démocratiques du le Casamance (MFDC), www.globalsecurity.org.
3. Artykuły prasowe:
Neither war nor peace in Casamance after 25 years, www.irinnews.org, 27 grudnia 2007.
Peace negotiator, villager shot dead in Senegal: authorities, www.haaba.com, 21 grudnia 2007.
Selah Hennessy, Civilians Flee Renewed Violence in Northern Senegal, www.voanews.com 14 May 2007.
Diadie Ba, Soldiers and rebel fighters clash in Senegal, www.iol.co.za, 26 stycznia 2007 r.
Attackers slit throat of Senegal party official, alertnet.org, 31 grudnia 2006.
Senegal: No end to region’s longest-running war, www.irinnews.org, 16 października 2006.
Senegal: As Casamance fighting continues, displaced bed in, www.irinnews.org, 15 września 2006.
Guinea: Offensive will continue until rebel positions destroyed, president, www.irinnews.org, 14 kwietnia 2006 r.
Crowds cheer Senegal peace deal, news.bbc.co.uk, 30 grudnia 2004.
|
W trakcie nieformalnego spotkania Rady Europejskiej w Brukseli (23.05) przywódcy państw UE nie znaleźli porozumienia w sprawie środków koniecznych do osiągnięcia wzrostu gospodarczego w Europie. 
Fala kryzysu finansowego, która w 2009 roku przelała się ze Stanów Zjednoczonych na kontynent europejski uderzyła w najsłabsze punkty gospodarek państw Unii Europejskiej, pogarszając sytuację w sektorze bankowym i/lub powodując zadłużenie finansów publicznych ponad progi...
