System konstytucyjny Republiki Turcji jest systemem parlamentarno – gabinetowym i nie różni się pod względem przyjętych rozwiązań od innych krajów o tym samym systemie rządów. Turcja jest państwem unitarnym i silnie scentralizowanym (obawa przed separatyzmem kurdyjskim).

Podsumowanie

Ze względu na starania o członkostwo w strukturach europejskich i związanymi z tym naciskami Brukseli w kierunku zdemokratyzowania systemu konstytucyjnego ustrój Turcji podlega nieustannym zmianom i trudno uznać przedstawiony powyżej porządek konstytucyjny za ostateczny. Niekiedy zmiany idą tak daleko, że łamią pewne tabu obecne do tej pory w Turcji (kwestia osłabienia Rady Bezpieczeństwa Narodowego, wzrost znaczenia religii, stopniowe przyznawanie praw ludności kurdyjskiej). Wzmocnienie wielu przepisów dotyczących ochrony praw i wolności obywatelskich przyniosły ratyfikacje wielu wymaganych przez Unię Europejską umów międzynarodowych.

Nadal jednak ogromny wpływ na interpretację przepisów konstytucyjnych ma ideologia kemalizmu (szczególnie dogmatycznie pojmowany nacjonalizm, który stawia bezpieczeństwo państwa i narodu przed prawami jednostek), wiele zasad konstytucyjnych pozostaje w sprzeczności wobec siebie, władza wykonawcza oraz siły zbrojne mają duży wpływ na wymiar sprawiedliwości, wiele do życzenia pozostawia poza tym praktyka przestrzegania prawa przez władze.

Praca oparta na trzech głównych źródłach:

Szymański Adam, System konstytucyjny Turcji, Warszawa 2006

Szymański Adam, Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji, Warszawa 2005

Commission Staff Working Document. Turkey 2007 Progress Report, http://ec.europa.eu