Niepowodzeniem zakończyła się kolejna runda negocjacji pomiędzy rządem Maroka a Frontem Polisario reprezentującym rdzennych mieszkańców Sahary Zachodniej.

Mimo wysiłków mediatora ONZ, Petera van Walsuma, stronom nie udało się osiągnąć porozumienia. Zgodziły się jedynie na wymianę delegacji, stworzenie wojskowej komisji monitorującej przestrzeganie zawieszenia broni oraz rozszerzenie kontaktów pomiędzy rodzinami znajdującymi się w różnych rejonach Sahary Zachodniej. Podkreślono również obustronną wolę kontynuowania negocjacji na temat przyszłego statusu tego terytorium.

Władze Maroka starają się przekonać Front Polisario do zaakceptowania propozycji szerokiej autonomii dla Sahary Zachodniej, która pozostałaby jednak integralną częścią tego państwa. Polisario domaga się za to przeprowadzenia referendum wśród rdzennych mieszkańców Sahary Zachodniej, z wyłączeniem marokańskich migrantów, które umożliwiłoby ewentualne proklamowanie niepodległości.

Po zakończonym spotkaniu, marokańska delegacja przy ONZ wydała oświadczenie, w którym oskarżyła Polisario o brak dobrej woli i próby eskalacji konfliktu. W tym samym czasie przedstawiciel Frontu, Ahmed Boukhari wezwał Radę Bezpieczeństwa do podjęcia bardziej aktywnych działań, które pozwoliłyby na organizację referendum, zgodnie z porozumieniem zawartym z inicjatywy ONZ w 1991 r.

Mimo że żaden kraj  nie uznał formalnie zwierzchnictwa Maroka nad Saharą Zachodnią, to Rada Bezpieczeństwa pozostaje podzielona. Część państw wspiera Front Polisario, ale Francja i Stany Zjednoczone są bardziej przychylne stanowisku rządu Maroka z obawy przed destabilizacją całego regionu.

Sahara Zachodnia to pustynne terytorium w północno-zachodniej Afryce, które od końca XIX wieku pozostawało pod kontrolą Hiszpanii. W 1975 r. Hiszpania zawarła porozumienie madryckie, na mocy którego kontrolę nad 2/3 terytorium Sahary Zachodniej przejęło Maroko, a nad pozostałą 1/3 Mauretania.

Porozumienie madryckie stało się bezpośrednią przyczyną trwającego od ponad 30 lat konfliktu zbrojnego. Przeciwko rządom Maroka i Mauretanii wystąpił Front Polisario (hiszp. Frente POLISARIO = Frente Popular para la Liberación de Saguia el Hamra y Río de Oro), skupiający rdzennych mieszkańców Sahary Zachodniej, Sahrawi. Front został założony w maju 1973 r. i rozpoczął wówczas walkę wyzwoleńczą przeciwko administracji hiszpańskiej, którą kontynuował następnie przeciw Mauretanii i Maroku. Po zawarciu pokoju z Mauretanią w 1979 roku zbrojne walki z Marokiem trwały aż do ogłoszenia zawieszenia broni w 1991 r.

Obecnie Sahara Zachodnia podzielona jest murem granicznym na dwie części: zachodnią kontrolowaną przez Maroko i wschodnią (około 1/3 terytorium) pozostającą w rękach Frontu Polisario.