W New Delhi zainaugurowany został roczny cykl wykładów poświęconych relacjom kulturalnym i artystycznym pomiędzy Indiami i krajami Unii Europejskiej. Organizatorami wykładów są Instytuty Kultury krajów europejskich oraz wydziały kulturalne ambasad państw unijnych w Indiach. Pierwszy wykład poświęcony był związkom współczesnej poezji polskiej z ideami Mahatmy Gandhiego, który wzywał Hindusów do pokojowego przeciwstawiania się brytyjskiej dominacji w Indiach.

Z inicjatywy ambasady polskiej w Indiach wykład wygłosił Ashok Vajpeyi (czyt. Aśok Wadźpaj), prezes indyjskiej Akademii Sztuki, poeta i krytyk literacki. Poświęcił go relacjom pomiędzy ideami Satyagrahy, idei określanej mianem pokojowego sprzeciwu wobec tyranii, a twórczością Czesława Miłosza i Zbigniewa Herberta. Mówiąc o Herbercie Vajpeyi podkreślił: "Nazwałem go poetą Satyagrahy. A wyznawca Satyagrahy to ten, który spogląda na samego siebie w sytuacji sprzeciwu wobec niesprawiedliwości i tyranii." Indyjski krytyk zauważył, iż w poezji obu polskich twórców pojęcia prawdy, szlachetności, sprzeciwu wobec niesprawiedliwości zajmowały czołowe miejsce, choć zwykle nie mówili oni o tych wartościach wprost. To właśnie zbliżało ich widzenie świata i zachodzących w nim zjawisk do gandhyjskich ideałów walki o sprawiedliwość, która odrzucała wszelką przemoc. Zdaniem Vajpeyia poezja polska drugiej połowy XX wieku należy do najwybitniejszych na świecie.