Portal Spraw Zagranicznych psz.pl




Portal Spraw Zagranicznych psz.pl

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies

Akceptuję
Back Jesteś tutaj: Home Europa Miłosz i Herbert w New Delhi

Miłosz i Herbert w New Delhi


06 październik 2010
A A A

W New Delhi zainaugurowany został roczny cykl wykładów poświęconych relacjom kulturalnym i artystycznym pomiędzy Indiami i krajami Unii Europejskiej. Organizatorami wykładów są Instytuty Kultury krajów europejskich oraz wydziały kulturalne ambasad państw unijnych w Indiach. Pierwszy wykład poświęcony był związkom współczesnej poezji polskiej z ideami Mahatmy Gandhiego, który wzywał Hindusów do pokojowego przeciwstawiania się brytyjskiej dominacji w Indiach.

 

ImageZ inicjatywy ambasady polskiej w Indiach wykład wygłosił Ashok Vajpeyi (czyt. Aśok Wadźpaj), prezes indyjskiej Akademii Sztuki, poeta i krytyk literacki. Poświęcił go relacjom pomiędzy ideami Satyagrahy, idei określanej mianem pokojowego sprzeciwu wobec tyranii, a twórczością Czesława Miłosza i Zbigniewa Herberta. Mówiąc o Herbercie Vajpeyi podkreślił: "Nazwałem go poetą Satyagrahy. A wyznawca Satyagrahy to ten, który spogląda na samego siebie w sytuacji sprzeciwu wobec niesprawiedliwości i tyranii." Indyjski krytyk zauważył, iż w poezji obu polskich twórców pojęcia prawdy, szlachetności, sprzeciwu wobec niesprawiedliwości zajmowały czołowe miejsce, choć zwykle nie mówili oni o tych wartościach wprost. To właśnie zbliżało ich widzenie świata i zachodzących w nim zjawisk do gandhyjskich ideałów walki o sprawiedliwość, która odrzucała wszelką przemoc. Zdaniem Vajpeyia poezja polska drugiej połowy XX wieku należy do najwybitniejszych na świecie.