Warto zaznaczyć, iż Ukraina zabiegała o zaproszenie do Planu Działania na Rzecz Członkostwa w NATO (z ang. MAP) już podczas kwietniowego szczytu NATO, który odbył się w Bukareszcie. Niestety nie uzyskała wtedy pozwolenia ze względu na sprzeciw kilku państw, m.in. Francji i Niemiec. Sprzeciw podyktowany był wówczas obawami przed pogorszeniem się stosunków z Rosją.

Jak tłumaczy Condoleezza Rice, ani Kijów ani Tbilisi na dzień dzisiejszy nie spełniają kryteriów członkostwa w Sojuszu. Ukraina nie została objęta Planem Działania na Rzecz Członkostwa w NATO z uwagi na utrzymujący się silny kryzys polityczny, natomiast plany Gruzji pokrzyżował spór z Rosją.

UE nie zamyka im jednak drzwi do członkostwa w NATO. Bruksela zaznacza, iż wejście do Sojuszu nie musi odbywać się przez objęcie tych państw Planem. Nie ulega wątpliwości, iż przed Ukrainą i Gruzją długa droga, aby wypełnić ostre restrykcje NATO.

Po wtorkowym (2 grudnia 2008 r.) spotkaniu, krytycy wysuwają przypuszczenia, iż NATO bardziej zależy na dobrych stosunkach z Rosją niż dobrych kontaktach z Ukrainą i Gruzją, a to wszystko za sprawą wznowienia dialogu UE z Rosją, dotyczącego porozumienia o współpracy strategicznej. Bruksela zawiesiła rozmowy z Kremlem ze względu na interwencję wojsk rosyjskich w Gruzji. Nie mniej jednak Rosja rozważana jest jako ważny partner UE na Wschodzie. Ukraina musi naprawić stosunki ze swoim sąsiadem, aby Bruksela rozpoczęła z nią poważne rozmowy w sprawie członkostwa w Sojuszu.

W Brukseli ma być również mowa o współpracy UE z NATO. Współpraca przewiduje zwiększenie sił wojskowych w Afganistanie w czasie zbliżających się wyborów.




Na podstawie : europa.eu, euobserver.com