Rewolucje w Afryce Północnej ukazały unijny deficyt koncepcji w polityce zagranicznej. Jednak najbliższe tygodnie stworzą jeszcze inny kontekst dla działań Brukseli

Od czasu gdy Patriarchą Moskwy i Wszechrusi został Cyryl Cerkiew konsekwentnie odbudowuje swoją pozycję w Rosji i zmierza do zjednoczenia prawosławia w przestrzeni poradzieckiej. Idzie jej to dosyć sprawnie.

Raz na jakiś czas Rosja przypomina sobie, że siedzi na przysłowiowej beczce prochu. Nie trzeba przeprowadzać szczegółowych analiz, by w takim momencie wspomnieć o Kaukazie. Rosyjski prezydent Dmitrij Miedwiediew wskazał już winnych i tym razem znalazł ich nie w odległej republice, a w zarządzie lotniska.

Jean-Marie Le Pen oddał szefostwo Frontu Narodowego, któremu przewodził od 1972 roku. Od teraz rządzi jego córka

Wiele już napisano o tym, że urzędujący gabinet Andriusa Kubiliusa od dawna lokuje się w dołach rankingów zaufania społecznego. Co raz pojawiają się spekulacje, czy oparty o wątłą większość w Sejmie rząd niepopularnego premiera dotrwa do końca kadencji (czyli do 2012 r.). Być może nie uda mu się nawet przetrwać do końca tego roku.

Pośród wszystkich katastrof, które gnębiły świat w 2010 r., trzęsienie ziemi na Haiti to niewątpliwie najtrudniejsza do uleczenia rana. Zaledwie kilka miesięcy po trzęsieniu ziemi na wyspę spadły kolejne nieszczęścia: huragan Tomas, epidemia cholery, a niedawno – destabilizacja polityczna.

W ostatnich dwóch latach – od 2008 do końca 2010 r. - można zauważyć znaczne ożywienie w kontaktach między Litwą, od 2004 r. krajem członkowskim Unii Europejskiej i NATO oraz Białorusią, krajem autorytarnym, pozbawionym standardów demokratycznych. Co połączyło te kraje tak ścisłymi więzami, które budzą nasze zainteresowanie?

Protesty, do których doszło w zeszłym tygodniu w Algierii i Tunezji, wyrosły ze sprzeciwu wobec autorytarnej władzy. UE także ma wpływ na stabilność obu państw