Władze Rosji w 2008 roku dokonały przeglądu najważniejszych kierunków działań na arenie międzynarodowej. Nowa wersji Koncepcja polityki zagranicznej odzwierciedla wzmocnienia siły politycznej państwa i zapowiada wyraźną aktywizację działań rosyjskiej dyplomacji.
Unia Europejska geograficznie ogranicza się do jednego kontynentu [1]. Mimo to chce oddziaływać na stosunki międzynarodowe w skali globu. Prezydencja francuska zamierza rozwijać te światowe aspiracje.
Niemal każda transformacja ustrojowa współczesnego państwa jest spowodowana czynnikami wewnętrznymi, jak również uwarunkowaniami międzynarodowymi. W XX wieku, w Chile doszło do dwóch ważnych przemian ustrojowych, którym przyglądał się cały świat: w 1973 i 1990 r.
W dniu 1 lipca br. Republika Francuska objęła przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej. Tę funkcję będzie sprawowała do 31 grudnia br., kiedy to po półrocznym okresie rządów zastąpi ją Republika Czeska. Uprzednio Francja stała na czele UE w drugim semestrze 2000 roku.
Rynek pracy stanowi doskonałe odzwierciedlenie sytuacji społeczno-ekonomicznej, z jaką do czynienia mamy w Unii Europejskiej. Stąd też nie powinno nikogo dziwić, że Bruksela od wielu lat podejmuje działania na rzecz stworzenia jednolitego i spójnego europejskiego modelu społecznego, będącego obszarem ścierania się różnych poglądów, zjawisk i procesów społecznych.
Polityka prowadzona przez Rosję w ostatnich kilkunastu miesiącach określana jest często jako „nowa asertywność”. Moskwa wyraźnie zmierza do ułożenia stosunków z Zachodem na nowo, w sposób, który odzwierciedlałby panujące wśród rosyjskich elit przekonanie o odzyskaniu przez FR statusu mocarstwa.
Pochodną zmian ustrojowych na Węgrzech było uchwalenie 18 października 1989 roku ustawy XXXI „O zmianie konstytucji”. W literaturze znaleźć można jednak opinie, iż ze względu na zakres wprowadzonych zmian przyjęcie tej ustawy oznacza w praktyce uchwalenie nowej ustawy zasadniczej.
„...w naszym kraju może być albo demokracja, albo porządek. Ja wybieram to drugie." Islam Karimow