Jumhuuriyadda Dimoqraadiga Soomaaliya, czyli Somalijska Republika Demokratyczna jest krajem o wyjątkowo jednolitej jak na afrykańskie standardy strukturze etnicznej (85% to Somali, 13% to Bantu) oraz religijnej (98% to sunnici, w większości przedstawiciele szkoły szafickiej). Homogeniczność społeczeństwa Somalii pozwala, zdaniem Andrzeja Kosteckiego, mówić o narodzie somalijskim w anglosaskim rozumieniu tego pojęcia (dowodem mają być choćby deklaracje Ligi Młodzieży Somalii).

Główne miasta regionu to Mogadiszu (ponad 700 tysięcy mieszkańców, 10% ludności całego kraju), Hargejsa, Kisimaju oraz Berbera (po 70 tysięcy mieszkańców). Najistotniejszym czynnikiem różnicującym te homogeniczne społeczeństwo jest przynależność klanowa. Struktura klanowa tylko częściowo pozwala nam na odtworzenie dzielnic kraju: Hawija (południe kraju), Issak, Darod (północny wschód), Digil, Rahanwejn.

Somalia, z racji na swe strategiczne położenie w Rogu Afryki, zawsze stanowiła obiekt rywalizacji mocarstw: Etiopii, Portugalii, Sułtanatu Omanu, Egiptu, Włoch, Wielkiej Brytanii, Francji, Stanów Zjednoczonych. W XIX wieku ustalono podział Somalii na trzy strefy wpływów: brytyjską, francuską i włoską. 1.07.1960 roku doszło do zjednoczenia Somali Brytyjskiego (uzyskanie niepodległości 26.06) z Włoskim (niepodległość 30.06). Pierwszym prezydentem niepodległej Somali został Abdiraszidi Ali Szermarke. Somali Francuskie (dziś Dżibuti) uzyskało niepodległość dopiero 17 lat później.