Zobacz także: Wybory do Dumy 1999 r. i przekazanie wladzy Putinowi - probierz putinizmu

Ludzie związani z obecna elitą władzy, na czele z Władimirem Putinem zwykli obecny system rządów w Rosji nazywać „demokracją sterowaną”. Pytaniem jakie można wobec tego postawić jest, co oznacza przymiotnik „sterowana”? „Sterowana” bowiem pociąga za sobą konotacje o wydźwięku pejoratywnym dla idei liberalnego demokratycznego państwa, bowiem zakłada ograniczenia w funkcjonowaniu tegoż. Jedną z podstawowych charakterystyk współczesnej Rosji jest zdominowanie kręgów władzy przez osoby ściśle związane z Władimirem Putinem. To właśnie ci ludzie uknuli pojęcie „sterowanej” demokracji, dyktatury prawa, rzucali hasła „czy Putin może się mylić?”

Geneza obecnego reżimu politycznego Rosji tkwi w przełomie roku 1999/2000 i związana jest ze sposobem zdobycia władzy przez Putina, stąd w niniejszej publikacji proponujemy prześledzenie tych wydarzeń. Pomoże to zrozumieć przyczyny niewiarygodnej wręcz popularności Putina w Rosji, zmonopolizowania ośrodków władzy przez jedną grupę ludzi, mechanizmy przekazywania władzy w ramach tego kręgu, czego przykładem była nominacja prezydencka Dymitrija Miedwiediewa.

Metody budowania wizerunku politycznego Putina

Kampania prezydencka Władimira Putina wystartowała już w sierpniu 1999 roku, kiedy został on premierem. Kolejne kroki tego polityka będą systematycznym budowaniem swojego wizerunku i zdobywaniem popularności w społeczeństwie. Wybory do Dumy państwowej w 1999 r. to także swego rodzaju osobista kampania Putina. Jego popularność miała zagwarantować sukces wyborczy partii, z którą był utożsamiany. Właściwa kampania prezydencka w roku 2000 była już tylko utrzymywaniem pozycji, którą wcześniej osiągnął Władimir Putin.

Jak wielu obserwatorów życia politycznego w Rosji już zauważyło, Władimir Putin swój kapitał polityczny zbudował w oparciu o problem Północnego Kaukazu. Sytuacja na tym obszarze stała się dominującym elementem, jaki przebijał się w działalności Putina na fotelu premiera. Jego zdecydowanie w tej kwestii miało go ukazać społeczeństwu jako człowieka silnego, nie bojącego się podejmować trudnych decyzji, za które też gotów był brać pełną odpowiedzialność. Pierwsze decyzje polityczne jakie podjął dotyczyły interwencji w Dagestanie. „W ciągu tygodnia do dwóch zrobi się porządek”, [1] wypowiadając te słowa nowy premier pokazywał społeczeństwu, że jest on odpowiednim człowiekiem, który jest w stanie zaprowadzić porządek w każdym zakątku kraju.

Przyszłość polityczna Putina jeszcze we wrześniu nie była pewna. Mimo, iż Borys Jelcyn wysuwając jego kandydaturę na premiera nazwał go swoim następcą wielu analityków sądziło, iż jest to tylko chwilowy faworyt Kremla. Dopiero zamachy bombowe w Rosji z września 1999 roku i zdecydowana reakcja Putina spowodowały, iż jego poparcie zaczęło gwałtownie wzrastać Gazety całego świata podawały wypowiedź premiera Rosji odnośnie sprawców zamachów, których upatrywano w Czeczeńcach.. Wówczas Władimir Putin przed kamerami telewizyjnymi wypowiedział słowa, iż obiecuje schwytać każdego terrorystę, nawet jeśli miałby go łapać w „wychodku”. W podobnym tobie wypowiadał się o zamachach wrześniowych, określając je jako „(...)czysty terrorystyczny atak.(...) Trudno jest nazywać ich [terrorystów] nawet zwierzętami. Jeśli są zwierzętami, to wściekłymi”. [2]

Dzięki tego typu wypowiedziom i zdecydowanemu postępowaniu w zbuntowanej republice jego popularność sięgnęła z 5 procent, jakie miał w połowie sierpnia, do 23 procent w październiku 1999 roku. [3]