Pierwszej debaty kandydatów na prezydenta nie wygrał ani Barack Obama, ani John McCain. Chociaż oba sztaby odtrąbiły zwycięstwo swojego kandydata, w sondażach nie zanosi się na rewolucyjną zmianę.
Popularność Sarah Palin spowodowała, że sztab Demokratów oblał zimny pot. Aby pani gubernator nie wyrosła na nowego Obamę – bożyszcze tłumów, na światło dzienne wywlekane są wszystkie jej możliwe uchybienia.
Upadek najpierw Bear Sterns a teraz Lehmana to nie tylko porażka właścicieli i pracowników tych firm. To również sygnał o poważnych ułomnościach globalnego systemu finansowego i porażka regulatorów.
Barack Obama i John McCain idą w sondażach łeb w łeb. Wszystko może zależeć od tego, jak zagłosują wyborcy ze stanów „niezdecydowanych” (swing states), do których lepiej niż płomienne przemówienia trafiają twarde fakty i liczby.
Termin „subkultura” niemal intuicyjnie wiążemy z kontestacją powszechnie uznawanych wartości, z odurzającymi używkami i zaślepiającym poszukiwaniem wolności. Podkultura negująca to, co zwykło się uważać za rozrywkę i wyzwolenie, powinna być zatem nudna. Niekoniecznie.
System naczyń połączonych, jaki wiąże Islamabad z Kabulem powoduje, że operacja afgańska nie odniesie długo wyczekiwanego sukcesu bez przywrócenia całkowitego ładu na pakistańskiej scenie politycznej.
Odnawia się pytanie dotyczące stopnia ingerencji państwa w rynki finansowe. Dzisiaj decyzja administracji USA spotkała się z entuzjazmem na rynku. Optymizm ten nie musi jednak trwać długo.
W przemówieniach na partyjnych konwencjach, obaj kandydaci nakreślili swój stosunek do kraju, o którego prezydenturę się ubiegają. Paradoksalnie – to w mowie Republikanina odezwały się echa sławnego aforyzmu Kennedy’ego.