Inwestea Wschod24 Afryka24
Życie i praca w Norwegii Drukuj Email
( 35 głosów)




Angelika Kordalska   
25.03.2008.
 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 >>>

Norwegia nie jest członkiem Unii Europejskiej, a na pracę w niej potrzebujemy zezwolenia. Nie czyni to jej jednak krajem niedostępnym dla Polaków. Jest to jeden z najpopularniejszych celów na wyjazdowej mapie Europy. Władze Norwegii wprowadziły daleko idące ułatwienia dla osób, które zamierzają tam pracować. Jest to jeden z najzamożniejszych krajów naszego kontynentu. Znalezienie dobrej i stałej pracy w Norwegii oznacza też bardzo dobre zarobki.

Zobacz też: Norwegia - praktyczne informacje, porady, przepisy

REKLAMA

Minimalna płaca: brak
Długość urlopu płatnego: 5 tygodni
Miejsca pracy: lekarze, pracownicy przemysłu rybnego, leśnicy, budowlańcy, cieśle, stolarze, pomoce domowe, mechanicy, ogrodnicy oraz operatorzy maszyn.
Średnia długość tygodnia pracy (2006): 40 godzin
Poziom bezrobocia (2006): 3,5 proc.

Pozwolenie na pracę i pobyt możemy dostać tylko, gdy znajdziemy już pracodawcę. Składamy wtedy wniosek o zezwolenie na pobyt wraz z możliwością podjęcia pracy –możemy tego dokonać jeszcze w kraju, w konsulacie lub ambasadzie. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zrobił to za nas pracodawca. Do wniosku koniecznie dołączyć trzeba ofertę pracy i opis warunków pracy oraz wynagrodzenia. Podczas oczekiwania na pozwolenie nie możemy legalnie pracować.

Od kilku lat Norwegia uznawana jest przez ONZ za najlepsze miejsce do życia. Poziom zamożności społeczeństwa jest bardzo wysoki, a przywileje socjalne rozbudowane. Norwegowie mają raczej przyjazną naturę i szanują pracę osób przyjezdnych.
Dużą barierą jest jednak język. Chociaż znajomość języka angielskiego jest w Norwegii powszechna, to na większości stanowisk wymagana jest podstawowa znajomość norweskiego. Wyjściem dla osób nie znających języka są agencje pośrednictwa, które mają gotowe oferty i są odpowiedzialne za kontakty z pracodawcą.

Poszukiwani pracownicy:

W sezonie, w norweskich miastach natkniemy się na mnóstwo ogłoszeń oferujących wykonanie prac remontowych, pomoc w gospodarstwie lub inne usługi. Norwegia czeka jednak głównie na specjalistów. Pracę znajdą w tym kraju lekarze, pracownicy przemysłu rybnego, robotnicy leśni, budowlańcy lub osoby zajmujące się wydobyciem ropy. Poszukiwani są cieśle i stolarze. Dużą szansę na pracę mają pomoce domowe, mechanicy
i ogrodnicy oraz operatorzy maszyn.

Osoby z wyższym wykształceniem, szukające dobrej i prestiżowej pracy muszą znać dobrze język norweski. Tego wymogu nie muszą często spełniać najbardziej poszukiwani specjaliści. Należą do nich lekarze, informatycy lub niektórzy inżynierowie.

Bardzo wiele osób zastanawia się nad wyjazdem do pracy na platformach wiertniczych. Jest to bardzo ciężkie, ale i bardzo dobrze płatne zajęcie. Niełatwo jednak o pracę w tym sektorze. Poszukiwani są wykwalifikowani pracownicy - trzeba ukończyć kilka specjalistycznych kursów.

Norwegia posiada również duży „nieoficjalny rynek” dostępnych miejsc pracy, które nie zostały zarejestrowane w żadnej organizacji, ani w inny sposób podane do publicznej wiadomości. Jednym ze sposobów ubiegania się o te stanowiska jest rozesłanie uniwersalnie sformułowanych podań o pracę do wszystkich firm będących w kręgu zainteresowania. Po pewnym czasie, od momentu wysłania korespondencji, należy koniecznie zadzwonić do poszczególnych firm i poprosić o ustosunkowanie się do nadesłanego podania. W przypadku wysyłania uniwersalnych podań o pracę do wybranych firm, stosowne adresy można znaleźć w norweskim wykazie branżowym „Yellow Pages”, dostępnym pod adresem www.gulesider.no.

Zezwolenia na pobyt:

W przypadku zamiaru podjęcia pracy w Norwegii przez okres dłuższy niż trzy miesiące, wymagane będzie uzyskanie zezwolenia na pobyt. W tym celu, zaraz po otrzymaniu oferty pracy, a najpóźniej w ciągu trzech miesięcy, należy zgłosić się do lokalnego norweskiego komisariatu policji i złożyć stosowne podanie. Przy ubieganiu się o zezwolenie na pobyt należy mieć ze sobą paszport lub ważny dowód tożsamości, umowę o pracę oraz zdjęcie paszportowe. Należy też wypełnić formularz zgłoszeniowy. Zezwolenie na pobyt jest zazwyczaj przyznawane na okres pięciu lat z możliwością przedłużenia.

Jeśli umowa o pracę dotyczy okresu krótszego niż rok, zezwolenie zostanie przyznane na taki sam okres.

W przypadku obywateli Czech, Estonii, Litwy, Łotwy, Polski, Słowacji, Słowenii, Węgier, Bułgarii i Rumunii, zamierzających podjąć pracę w Norwegii, mogą obowiązywać odrębne przepisy. W celu uzyskania szczegółowych informacji należy się skontaktować
z ambasadą/konsulatem norweskim w kraju zamieszkania, Norweskim Urzędem Imigracyjnym (UDI) lub komisariatem policji w Norwegii. Norweski Urząd Imigracyjny (Utlendingsdirektoratet) udostępnia informatory o zezwoleniach na pobyt w kilku językach.

Gdzie szukać ofert pracy?

Niektóre usługi biura pośrednictwa pracy są dostępne dla osób znajdujących się poza granicami kraju. Publiczne służby ds. zatrudnienia działające w krajach członkowskich EOG wymieniają między sobą informacje poprzez ogólnoeuropejską sieć EURES (Europejskich Służb Zatrudnienia), w zakresie warunków pracy i życia w poszczególnych krajach. EURES prowadzi również bazę danych wolnych miejsc pracy w obrębie krajów EOG — Europejski Portal Mobilności Zawodowej. Dostęp do powyższej bazy danych można uzyskać w witrynie internetowej pod adresem http://eures.europa.eu. W celu uzyskania informacji o wolnych miejscach pracy w Norwegii należy skontaktować się z lokalnym Urzędem Zatrudnienia, który skieruje do najbliższego doradcy EURES w kraju zamieszkania.

Większość gazet zamieszcza ogłoszenia o pracy. Największą ogólnokrajową gazetą zamieszczającą ogłoszenia o pracy jest Aftenposten. Niedzielne wydanie tej gazety zawiera zazwyczaj zbiorcze zestawienie ogłoszeń z mijającego tygodnia. Ogłoszenia te są również dostępne w Internecie pod adresem www.finn.no/jobb. Wszystkie stanowiska pracy, reklamowane w norweskich gazetach, są również rejestrowane w centrum telefonicznym biura pośrednictwa pracy (+47 800 33 166) oraz publikowane w Internecie pod adresem www.nav.no. Serwisy większości norweskich gazet są dostępne w Internecie pod adresem www.norske-aviser.com.

W Norwegii można się również spotkać z praktyką osobistego odwiedzania firm w poszukiwaniu pracy. Konieczne jest zabranie ze sobą życiorysu, referencji, dyplomów ukończenia uczelni, itp. Należy zabiegać o rozmowę z pracownikiem działu kadr lub osobą
z kierownictwa.

Również  związki zawodowe stanowią dobre źródło informacji. Do największych konfederacji należą Landsorganisasjonen i Norge, które mogą udzielić informacji o różnych związkach zawodowych działających w Norwegii, zależnie od wybranej branży. Akademikerne to konfederacją związków zawodowych, której członkami są organizacje pracownicze zrzeszające osoby z wyższym wykształceniem.

Cudzoziemcy poszukujący pracy mogą również zarejestrować się w prywatnych agencjach pośrednictwa pracy, często specjalizujących się w określonych branżach bądź zawodach. Agencje te są wymienione w internetowym serwisie „Yellow Pages” dostępnym pod adresem www.gulesider.no (w polu wyszukiwaniu należy wpisać słowo „Vikarbyrå”).

Większość biur pośrednictwa pracy udostępnia kontakty telefoniczne z potencjalnymi pracodawcami, komputery do napisania życiorysu/ podania o pracę i poszukiwania ofert pracy w Internecie, a także kserokopiarki do kopiowania dyplomów i listów referencyjnych. Powyższe usługi są udostępniane nieodpłatnie.



Drukuj Email
 
Powiązane tagi:

Gospodarka:  Rynek pracy  
Organizacje:  Unia Europejska  
Panstwa:  Norwegia  
jeśli Polak mówi że jest tam burdel, to w najgorszym przypadku powinien czuć się jak w domu :)
carpediem, 2009/03/15 09:10
straszy kraj jeden wielki bu.....l
jaca, 2009/02/06 08:25
mieszkam we Wloszech i chcialabym przyjechac do Norwegii czy moglibyscie napisac jak dostac pozwolenie o prace
aga, 2008/12/28 06:21
Na wniosek Rady Ministrów okres użycia Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Islamskiej Republice Afganistanu został przedłużony.
więcej...
Podpisana w piątek nowa umowa między słowacką firmą SPP i rosyjskim Gazpromem przewiduje niższe ceny rosyjskiego gazu
więcej...
U podstaw dokonanych w 2012 r. zmian w polityce obronnej USA legło przekonanie, że po dekadzie zaangażowania w konflikty w Iraku i Afganistanie polityka zagraniczna USA, w tym i obronna, znalazła się w punkcie zwrotnym. Sytuacja gospodarcza i zmieniający się układ sił w świecie wymusił opracowanie...
więcej...
 AnalizySystemy polityczne  Imigracja  Cywilizacje  Konflikty  Ekologia  Terroryzm  Polityka zagraniczna  Dyplomacja  Emigracja  Separatyzm  Stosunki międzynarodowe 
 GospodarkaWaluty  Ropa naftowa  Sektor bankowy  Giełdy  Rynek pracy  Nieruchomości  Surowce  Gaz ziemny  Media  Technologie  Przemysł samochodowy 
 OrganizacjeNATO  OBWE  OPEC  ONZ  Al-Kaida  G-20  MFW  WNP  ASEAN  WTO 
 PaństwaNiemcy  Francja  Izrael  USA  Wielka Brytania  Indie  Chiny  Rosja  Irlandia  Ukraina  Turcja  Hiszpania  Brazylia  Iran  Sudan  Włochy  Afganistan  Gruzja  Informacje dla wyjeżdżających 
 Po godzinachRecenzje  Film  Wywiady  Książka 
 RegionyUnia Europejska  Bałkany  Afryka  Bliski Wschód  Daleki Wschód  Kaukaz  Azja  Darfur  Krym  Kaszmir 
 StylSavoir vivre 
 Unia EuropejskaSłownik UE  Komisja  Prezydencja  Strefa Euro  Traktat lizboński  Strefa Schengen  Partnerstwo Wschodnie  Europejska Polityka Sąsiedztwa 
Zaloguj sie