Jakaż to ironia, że prezydent – osoba, która najbardziej uciska białoruskie media doszedł do władzy, głosząc, że chce wolności mediów i wolności słowa.
Swą Prezydencję Rady UE Nicolas Sarkozy zaczął z właściwą sobie pompą. Jednak ani efektowna iluminacja Wieży Eiffla ani niewątpliwy rozmach z jakim Paryż bierze się za unijne sprawy nie zmienią jednego: francuskiego prezydenta czeka ciężkie sześć miesięcy.
Premier Ibarretxe znów powrócił do swoich dawnych planów odłączenia Kraju Basków od Hiszpanii. Ankiety wskazują jednak, że społeczeństwo baskijskie jest już zmęczone ciągłymi waśniami i utopijnymi wizjami.
Od kwietniowego szczytu NATO w Bukareszcie, w czasie którego Grecja zgłosiła weto wobec człokostwa Macedonii w Sojuszu, spór w sprawie nazwy dla tej byłej jugosłowiańskiej republiki wszedł w kolejną, niestety niepomyślną fazę.
I znów się okazało. Tak jak łączenie wody z ogniem, tak i reformowanie organizacji międzynarodowej poprzez referenda jest absurdem i musi skończyć się klęską. Z czegoś trzeba zrezygnować: albo z referendów albo z organizacji. Wybór wydaje się prosty.
Odrzucenie traktatu przez Irlandczyków jeszcze wyraźniej pokazało, że projekt wspólnotowy coraz bardziej oddala się od obywateli.
Obywatele najwyraźniej znów zawiedli europejskie elity. Zamiast jednak biadolić, że „Irlandczycy nie dorośli do demokracji” warto zadać pytanie czy proces integracji nie przybrał tempa szybszego niż mogą je znieść zwykli Europejczycy - ci którym w teorii ma ona służyć.
Skutkiem restrykcyjnej polityki antyaborcyjnej w latach 1966-1989 był wzrost śmiertelności matek sięgający liczb niespotykanych w Europie. Sytuację zmienił dopiero upadek reżimu Ceausescu.
Państwa walczą jak lwy o organizację wielkich imprez sportowych. Czy mogą jednak na nich cokolwiek zarobić?