Nie należy popadać w hurraoptymizm i twierdzić, że skoro unijne instytucje działają relatywnie sprawnie to nie istnieje zapotrzebowanie na nowy traktat. Odrzucenie Traktatu Lizbońskiego może przynieść bowiem daleko idące konsekwencje dla jedności europejskiej.
Pierwsza rocznica niepodległości w Kosowie jest okazją do podsumowań. Rząd młodego państwa, świadomy uwagi, jaką w tym dniu Kosowu poświęcają światowe media, dba o właściwą oprawę uroczystości, a z drugiej strony troszczy się o bezpieczeństwo i spokój. Huczna, szczególnie w Prisztinie, zabawa na krótki czas pozwoli zapomnieć o trudnej sytuacji dnia codziennego. Międzynarodowe …
Matthew Nimetz, mediator ONZ w grecko-macedońskim sporze o nazwę, nie przedstawił 11 lutego nowej propozycji dla obu stron, ale wezwał je do wysiłku na rzecz zbudowania pozytywnej atmosfery. Impas trwa więc w najlepsze.
Od kilku miesięcy Unia Europejska podejmuje szereg kroków by unormować relacje z Białorusią. „Dla niektórych polityków na Zachodzie jest obojętne czy mamy demokrację” mówi rozgoryczony opozycjonista, Stanisław Szuszkiewicz. Nie jest w tej opinii odosobniony.
Kosowska niepodległość liczy już rok. Kosowarzy, po znanej dobrze i nam, Polakom, niepodległościowej euforii ze zdziwieniem zauważają, że problemy same się nie rozwiązują. A już na pewno nie rozwiązuje się jeden z problemów najważniejszych: sprawa serbskich enklaw w Kosowie.
Bośnia i Hercegowina jest zdecydowanie jednym z najbardziej skomplikowanych aktualnie problemów, z którym musi uporać się Unia Europejska. Nadzieje zachodnich inicjatorów układu w Dayton okazały się być bowiem płonne i naiwne.
Jedynym realistycznym sposobem pogodzenia celów polityki klimatycznej oraz względów ekonomicznych jest rozwój technologii wychwytywania i przechowywania dwutlenku węgla (CCS). Polska, siódmy największy producent węgla, ma tutaj swoją wielką szansę.
Kryzys gospodarczy ogarnia coraz więcej państw. Recesja ogarnęła także kraje nadbałtyckie, jeszcze do niedawna wskazywane przez polskich liberałów jako wzory wolnorynkowych reform.
Jak mówi się w stolicy Zakarpacia – Użhorodzie – Kijowa stąd nie widać, bo Karpaty zasłaniają. Część rusińskich działaczy zresztą coraz mniej chce Kijów oglądać. Chyba, że jako stolicę sąsiedniego państwa.